صندوقچه

دوشنبه هر هفته از رادیو اقتصاد موج اف ام فرکانس98 مگاهرتز با شماره تلفن 22652525 و پیامک300003637 از ساعت 05/12 تا 15/13 پاسخگوی پرسش های شما عزیزان در زمینه گردشگری خواهم بود. برای اطلاع از موضوع برنامه هر هفته و مشارکت در آن می توانید به وب سایت رادیو اقتصاد مراجعه فرمایید و با مشارکت در آن در بهبود کیفیت برنامه بنده را یاری نمایید

گردشگری در کارخانه های صنعتی
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٧
 

به اطراف خود نگاه کنید ، کامپیوتر، تلویزیون، ماشین لباس شویی، اتومبیل، یخچال و دهها وسیله دیگر را خواهید دید. اینها همه نشانه هایی از زندگی مدرن و صنعتی قرن بیست و یکمی ما هستند، آیا می دانید این وسایل چگونه و از چه موادی ساخته شده اند؟ تعداد انگشت شماری از ما می توانند مراحل کامل ساخت یکی از این وسایل را برشمرند یا اینکه تعریف درستی از کارخانه سازنده آنها داشته باشند.

شاید در قرن های گذشته که مردم وسایل مورد نیازشان را با ابزار ابتدایی می ساختند می توانستیم پاسخ چگونه ساخته شدن آنها را بگوییم. اما امروزه با توجه به تکنولوژی و تنوع محصولات این امکان واقعا برای انسان غیر ممکن است که مراحل ساخت همه وسایل اطراف خود را بداند و از آنها آگاه باشد. حال این وسایل چه ابتدایی مانند چوب کبریت باشند یا پیچیده ترین مثل کامپیوتر شخصی ما به هر حال امکان دانستن و آشنایی با مراحل ساخت آنها هرگز برای ما فراهم نبوده.

در قرن حاضر و با توجه به رشد تکنولوژی قرن بیست و یکم ، چگونگی ساخت بسیاری از این وسایل که همه ما از داشتن آنها راضی هستیم سالهاست که ذهن ما را مشغول به خود کرده و در پی یافتن پاسخ آنها هستیم. بطور مثال همین ویژه نامه چمدان که در دست شماست آیا می دانید چه مراحلی را طی کرده تا هم اکنون اینچنین زیبا و جذاب در دست شماست و مشغول مطالعه آن هستید؟

به یاد داریم دوران خوش تحصیل خودمان را وقتی قرار بود به گردشی علمی با همکلاسی های خود برویم ، بسیاری از ما کوچکترین اتفاقات آن روز را که شاید چند دهه پیش اتفاق افتاده باشد را به یاد داریم . همین شور و اشتیاق به دانستن ماست که باعث شده در دوران رکود اقتصادی برخی از دست اندرکاران صنعت گردشگری دست به ابتکاری بسیار جالب بزنند و زیر مجموعه تازه ای را به صنعت نوظهور گردشگری در جهان معرفی کنند که پایه اصلی آن همین کنجکاوی بشر و علاقه او به دانستن است.

دست اندرکاران صنعت گردشگری ، این بخش نوظهور در صنعت گردشگری را تورهای کارخانه ای نامیده اند که منشاء آن از ایالات متحده آمریکاست این کشور صنعتی با توجه به پتانسیل بسیار مناسب خود از نظر کارخانه های عظیم صنعتی توانسته به خوبی این بخش جدید را مدیریت کنند و از آن درآمدزایی داشته باشد که به تازگی چندین کشور صنعتی دیگر در گوشه و کنار این دهکده جهانی اقدام به راه اندازی اینگونه تورها کرده اند مثل کشور آلمان و فرانسه و در کنار آنها کشور سوئیس هم بیکار ننشسته و صنعت شکلات و ساعت سازی خود را با این روش به روی گردشگران گشوده.

پیدایش بخش جدید صنعت گردشگری یعنی صنعت تورهای کارخانه ای، بهترین فرصت و زمینه ساز رونق صنعت گردشگری داخلی و خارجی بسیاری از کشورهای صنعتی شده  ، امروزه بسیاری از کشورهای جهان دارای صنایعی بسیار بزرگ مثل ذوب آهن ، کارخانجات صنعتی و غذایی هستند و از آنها برای  رونق اقتصاد خود استفاده می کنند .

کشورهای صنعتی و صاحبان صنایع آنها چه خصوصی و چه دولتی سالها بود که کارخانه های خود را پشت دیوارهای بلندی می ساختند و کسی به جز پرسنل آنها خبر از داخل آنها نداشت. اما امروزه با توجه به این زیر مجموعه جدید گردشگری و منافع بسیار زیاد آن برای هر دو طرف ، یعنی صاحبان صنایع و گردشگران؛ آنها درب کارخانه های خود را به روی گردشگران داخلی و خارجی با توجه به سیاست های تجاری و مسایل امنیتی و حفاظتی کارخانه گشوده اند.

اینجاست که همان کنجکاوی و علاقه به دانستن مراحل تولید بسیاری از وسایل اطراف ما می تواند برای صنعت گردشگری و دست اندرکارانش پولساز باشد به عنوان مثال تصور کنید شما هنگام مطالعه روزنامه با آگهی تبلیغاتی یکی از آژانس های مسافرتی شهر خود برخورد کنید که در آن خبر از برگزاری تور یکروزه بازدید از فلان کارخانه صنعتی داده شده که تصادفا این کارخانه و روش تولید محصول آن سالهاست که برای شما جای سئوال بوده.  یقینا با این آژانس تماس خواهید گرفت و در اولین فرصت از آن تور برای پاسخ به سئوال خود استفاده می کنید. اگرچه این فقط یک مثال ساده بود اما هزاران مورد از اینگونه تورها در حال حاضر در کشورهای صنعتی درحال برگزاریست که می توان به بازدید از کارخانه های هواپیما سازی بوئینگ و ماشین سازی فورد اشاره کرد. شاید بهترین تور برگزار شده در طول این مدت بازدید از کارخانه موتورسیکلت سازی معروف هارلی دیویدسون ایالات متحده در بین علاقمندان به هیجان موتورسواری بوده.

به راستی این بخش جدید در صنعت گردشگری واقعا ناجی صنعت گردشگری در دوران رکود اقتصادی بوده و اگر کمی دقت کنیم شاید این بخش بتواند جان دوباره ای به صنعت از نفس افتاده گردشگری ایران ببخشد. اگر مدیران دو بخش صنعتی و گردشگری ایران بتوانند ارتباط مناسب و دقیقی با یکدیگر برقرار کنند این حس کنجکاوی ماست که باعث رونق دوباره صنعت گردشگری در داخل مرزهای کشور می شود و چه بسا به زودی اینگونه تورها در بین ساکنان  کشورهای منطقه و همسایه معروف شده و باعث ورود برخی گردشگران خارجی نیز به ایران بشود.

اگر از فواید آموزشی این گونه تورها در دوران مدرسه چشم پوشی کنیم که خارج از حوصله این بحث است اغلب کارشناسان اقتصادی این گونه تورها را برای صاحبان صنایع بزرگ خصوصی و دولتی بهترین فرصت برای معرفی توانمندی های خود می دانند .

این کارشناسان عنوان کرده اند ، صاحبان و مدیران بسیاری از کارخانجات ایران سالانه هزینه بسیار زیاد و هنگفتی را برای تبلیغات محصول خود هزینه می کنند این در حالی است که بسیاری از این مراکز تولیدی هر کدام  به تنهایی قادرند ساعت ها گروه هایی بزرگی از گردشگران را به خود مشغول کنند ، اینجاست که با کمی همکاری بین این مدیران اقتصادی و تورگردانان می توان با صرف کمترین هزینه از طرف کارخانجات یعنی گشودن درب کارخانه به روی بازدید کنندگان و پذیرایی از گردشگران ، تبلیغاتی بسیار گسترده و مفید را در سطح کشور و حتی خارج از مرزها انجام داد.

این همکاری بین دو بخش گردشگری و صنعتی می تواند آنچنان مفید و محرک هر دو بخش باشد که قابل تصور بسیاری از ما نیست اما رونق صنعت گردشگری ایران از مهمترین تاثیرات این همکاری خواهد بود. کارخانه های اتومبیل سازی، صنایع غذایی، صنایع دارویی و حتی صنعت نفت ایران می توانند به عنوان اصلی ترین پتانسیل های صنعت تورهای کارخانه ای در داخل مرزهای ایران باشند . رشد و رونق این تورهای داخلی کم کم پای گردشگران خارجی را به میان خواهد آورد و علاوه بر ریال های داخلی، دلارهای غیر نفتی را در این صنعت جاری خواهد کرد.

بنابراین می توان با یک مدیریت دقیق و صحیح و با توجه به منافع اقتصادی کشور و کارخانجات تورهای گردشگری بازدید از کارنجات را رونق بخشید که علاوه بر تبیلغ محصول ایرانی و توانمندی های صنایع ایران می توان در جذب سرمایه های خارجی نیز از آن استفاده کرد.

عزتی بهمن 1390


 
 
چهار روز دور دنیا، سفری بی بازگشت
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٧
 

چهار روز دور دنیا، سفری بی بازگشت

هفته گذشته پوسترها و تبلیغات بسیار زیادی برای افتتاح پنجمین نمایشگاه بین المللی صنعت گردشگری و هتلداری در تهران منتشر شد، این حجم انبوه تبلیغات و هیاهوی زیاد درباره برگزاری این نمایشگاه بین المللی در تهران همگان و بخصوص دست اندرکاران صنعت گردشگری ایران را براین داشت که پنجمین نمایشگاه بهره ای بسیار مناسب برای صنعت از نفس افتاده گردشگری در ایران داشته باشد.

بسیاری از فعالان و دست اندرکاران صنعت گردشگری ایران برگزاری این نمایشگاه را در بهمن ماه امسال بهترین اتفاق برای نجات صنعت گرشدگری ایران می دانستند و یکصدا عقیده داشتند که تقارن برگزاری این نمایشگاه بین المللی با تعطیلات نوروزی یا همان مهمترین فصل سفر در ایران طلایی ترین فرصت را در اختیار صنعت گردشگری ایران قرار خواهد داد تا بیشترین بهره را از برگزاری آن به دست آورد. اما دریغ از اینکه در طی این سفر چهار روزه اگرچه حضور بسیار مناسب شرکت های خدمات آن لاین گردشگری در این نمایشگاه حاکی از روند روبه رشد گردشگری آنلاین در ایران بود اما بیشترین استقبال از غرفه های صنایع دستی از سوی مراجعین صورت گرفت .

این در حالی است که محمد علی مشکیان، مدیر کمیته اطلاع رسانی این نمایشگاه ساخت نمادهای گردشگری داخلی و خارجی، و حضور فعال نمایندگان کشورهای خارجی که از جمه مقاصد محبوب سفر ایرانیان هستند را به عنوان نمونه هایی از وجوه تمایز این نمایشگاه با دیگر نمایشگاهها عنوان کرد. شاید حضور تعداد زیادی از مهمانان خارجی از جمله رایزنان فرهنگی ، سفرا یا دست اندرکاران سفارتخانه های تهران در این نمایشگاه جلب توجه می کرد اما این حضور بهره‌ای مفید برای صنعت گردشگری ایران نداشت .

با کمی دقت بر ویژه گی های این نمایشگاه متوجه خواهیم شد که حضور این شرکت های خارجی و رایزنان فرهنگی بیشتر به عنوان تبلیغ کشور خود در ایران بوده نه آشنایی با توانمندی های گردشگری ایران!!!!

اگر حضور گسترده صنایع وابسته مثل صنایع دستی ، جراید و خدمات گردشگری آنلاین در این نمایشگاه محسوس بود اما در بخش جذب گردشگر کشورهایی چون ترکیه ، تایلند ، مالزی، روسیه ، ایتالیا و هلند بیشترین بهره را از این سفر چهار روزه بردند و با کوله باری بسیار سنگین به کشورشان بازگشتند اما از سوی دیگر عدم هماهنگی بین مسئولان صنعت گردشگری ایران با حضور کشور تایلند دوباره خودنمایی کرد. بطور کلی شاید بتوان گفت برگزاری این نمایشگاه شاید حاصلی به جز هزینه های هنگفت و سنگین چیزی برای دست اندرکاران صنعت گردشگری ایران به ارمغان نیاورد و بیشتر مصرف درون مرزی داشت تا بین المللی.

این عدم هماهنگی باعث شد تا پنجمین نمایشگاه بین المللی صنعت گردشگری و هتلداری ایران تنها با حضور 15 شرکت خارجی و 3 ایرلاین برگزار شود و تخمین تعداد بازدیدکنندگان این نمایشگاه از سوی مسئولین در کشوری 70 میلیون نفری یعنی ایران تنها یکصد هزار نفر باشد این در حالی است که همزمان با نمایشگاه تهران در کشور همسایه ترکیه و تنها با 3 ساعت فاصله هوایی دورتر از این نمایشگاه در شهر استامبول شانزدهمین نمایشگاه بین المللی گردشگری شرق مدیترانه EMITT با بیش از 4500 فعال صنعت گردشگری و بیش از 60 کشور برگزار شد .

با بررسی آمار و دقت در این دو نمایشگاه به تفاوت های بسیار زیاد بین آنها پی خواهیم برد و از بی تاثیری این نمایشگاه در ایران آزرده خاطر خواهیم شد و عدم هماهنگی بین مسئولان ذی ربط دوباره خودنمایی خواهد کرد. اما به قول معروف «ماهی رو هروقت از آب بگیریم تازه است».

بنابراین با ارزیابی دقیق و غیر متعصبانه پنجمین نمایشگاه گردشگری و هتلداری در تهران در میابیم که شاید برگزاری اینگونه نمایشگاهها هرگز مرحمی بر زخم های کهنه صنعت گردشگری ایران نباشند و راهکارهای بهتری با توجه به تجربیات کشورهای موفق در این زمینه وجود داشته باشند ، اما شاید دو راهکار بهتر و کم هزینه تر برای معرفی و  نجات صنعت گردشگری ایران به دنیا از دید برخی دست اندرکاران خصوصی و دولتی ایران پنهان مانده که عبارتند از

1.        حضور گسترده و فعال صنعت گردشگری ایران (خصوصی و دولتی) با هدفی واحد در نمایشگاههای بین المللی جهانی در کشورهای دیگر

2.        برقراری تورهای گردشگری و سهولت سفر گردشگران خارجی به ایران بخصوص گردشگران ورودی از 57 کشور مسلمان جهان

این دو راهکار شاید بتوانند بسیار کارآمدتر از برگزاری نمایشگاههای پرهزینه داخلی باشند البته بسیاری از کارشناسان معتقدند حضور گسترده گردشگران خارجی در ایران طبق قوانین جاری ایران و آشنایی آنها با تمدن و فرهنگ کهن کشور از نزدیک خود بهترین تبلیغ برای صنعت گردشگری ایران خواهد بود و نیازی به هزینه های هنگفت و شاید بدون نتیجه نباشد.

البته همانطور که قبلا ذکر شد استفاده از تجربیات دیگر کشورهای موفق نیز می تواند مناسب ترین روش برای نجات این صنعت در ایران باشد به عنوان مثال کشور ترکیه که به عنوان یکی از موفق ترین کشورهای همسایه ایران در زمینه رشد صنعت گردشگری در جهان شناخته شده تنها در سال 2011 میلادی اقدام به برگزاری 153 نمایشگاه تجارت توریسم در 61 کشور مختلف کرده این در حالی است که ایران با اینهمه پتانسیل گردشگری و تمدن کهن خود تنها با تعدادی پوستر و خوراکی های محلی در برخی از نمایشگاههای بین المللی و بصورت پراکنده شرکت کرده.

امید است با بسته شدن پرونده پنجمین نمایشگاه صنعت گردشگری ایران و بررسی دقیق آن توسط دست اندرکاران و مسئولان ذی ربط برای نجات صنعت گرشدگری ایران از رکود بیشتر دقت شود و راهکارهای مفیدی برای نجات آن درنظر گرفته شود.

عزتی

24/11/90


 
 
10 منطقه که هرگز نباید به آنجا سفر کنیم
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٢/٧
 

اگر اهل سفر و گردشگری هستید البته نه از آن دسته که فقط معنی سفر را در اتاق های هتلهای 5 ستاره و خرید بلیت درجه یک هواپیما می دانند، بلکه از آن دسته که به معنی واقعی سفر می کنند مثل کسانی که با دوچرخه یا اتومبیل شخصی خودشان دور دنیا سفر می کنند و دنبال کسب تجربه های متفاوتی از سفر هستند، هستید حتما برای سفر آینده خودتان مشغول جمع آوری اطلاعات هستید و هرنوع آگهی و تبلیغات در این زمینه را به دقت مطالعه می کنید اما هیچ دقت کرده اید که همیشه در اینگونه تبلیغات فقط از جنبه های مثبت مقاصد توریستی حرف به میان آمده و چهره واقعی آن منطقه برای شما توصیف نشده است ؟ این آگهی ها همگی دست به دست هم داده اند تا هر خواننده یا بیننده ای را تشویق به مسافرت به آن منطقه کنند اما آیا واقعیت همین است که می بینیم؟

البته برخی از سفارت خانه ها در این باره اقداماتی انجام داده اند و برخی از مناطق خطرناک برای سفر را به مراجعه کنندگان خود اعلام می کنند اما شاید این اطلاع رسانی بسیار دیر باشد چون شما وقتی به سفارت مراجعه می کنید تا درخواست ویزا کنید در واقع نیمی از راه خود را رفته اید و مقصد تان را انتخاب کرده اید و کلیه کارهای مربوط به سفرتان را انجام داده اید که شاید تغییر دادن آن زیاد به نفع شما نباشد بنابرایین توصیه ما این است که این مطلب را به دقت مطالعه کنید و پس از آن به درستی برای نزدیکترین سفر خودتان برنامه ریزی کنید.

همیشه آب و هوای منطقه ، طبیعت آن یا هر جاذبه ای دیگر باعث جلب توجه هرگردشگری به خود می شود اما بسیاری از امکانها در دنیا هستند که به دلیل ناامنی و الودگی بسیار بالای محیطی خود منطقه ای بسیار خطرناک برای مسافرت هستند که البته زیاد هم در باره آنها اطلاع رسانی نشده است. در این متن شما با نام 10 منطقه خطرناک برای سفر در دنیا آشنا می شود تا بتوانید برنامه ریزی سفر اینده خود را به راحتی انجام دهید و با اطمینان به این سفر بروید وبا خاطراتی خوش بازگردید.

1.       رودخانه شامپانی

از قدیم سواحل و کناره رودخانه ها بهترین منطقه برای چادر زدن و لذت بردن از طبیعت بخصوص در فصول گرم سال بوده شناکردن و ماهیگیری در این رودخانه ها از لذت هایی است که کمترکسی از آن خواهد گذشت، اما رودخانه شامپانی ، که در واقع یک تالاب طبیعی بوده که در شیگاگوی ایالات متحده آمریکا واقع شده است. شامپانی کریک که شاخه کوچکی از رودخانه شیکاگو است که در قرن 19 میلادی به عنوان بخشی از کانال فاضلاب شهر در نظر گرفته شد و با وجود چند کشتارگاه صنعتی و راه یافتن فاضلاب آن کشتارگاهها به این تالاب مشکلات زیادی را در منطقه به وجود آورد، تجمع بیش از حد خون آلوده و اعضای داخلی بدن حیوانات کشتار شده باعث شد که این تالاب به یکی از تالاب های بسیار آلوده آمریکا تبدیل شود و بوی بسیار نامطبوعی کل منطقه را فراگیرد.

وجود آلاینده های زیستی در آب این منطقه سطح اکسیژن آب را به پایین ترین سطح خود رساند و بسیاری از آبزیان منطقه را از بین برد دولت ایالات متحده آمریکا سعی در کنترل این فاجعه کرد و مدتی به طور مصنوعی اقدام به تزریق اکسیژن فشرده به اب رودخانه کرد تا آبزیان باقی مانده را نجات دهد اما متاسفانه نتوانست این روند را کنترل کند بنابراین پس از این حادثه این منطقه تقریبا خالی از سکنه شد و به یکی از بدترین مقاصد گردشگری در سطح آمریکا تبدیل شده است.

2.       نسترالیا، پنسیلوانیا

شهرستان کلمبیا در پنسیلوانیای ایالات متحده آمریکا دومین شهر بدون گردشگر در لیست ماست این شهر سالها پیش ودر اوایل قرن 19 میلادی تشکیل شد و به دلیل وجود معادن ذغال سنگ به سرعت شروع به پیشرفت کرد و با شنیده شدن سوت قطارهای بخار در آن در واقع تمدن در این شهر دمیده شد و سرعت رشدش چندین برابر شد. سالن های سینما، هتل ها ، تجارتخانه ها و بانک ها در این شهر یکی پس از دیگری شروع به افتتاح شدن کردند. صدای خنده و شادی کودکان منطقه را پر کرده بود ، اما ناگهان در سال 1962 میلادی یکی از این معادن آتش گرفت و به سرعت آتش به دیگر معادن نیز گسترش یافت وجود گازهای سمی در معادن، آنها را خالی از معدنچیان کرد و کسب و کار در این شهر از رونق افتاد .

طی چندین سال این منطقه به تدریج خالی از سکنه شد و رفته رفته متروکه شد و در نهایت در سال 2007 میلادی بهطور کامل خالی و بدون حتی یک ساکن نیز رها شد پس از این اتفاق دولت فدران آمریکا کدپستی این شهر را از فهرست شهرهای آمریکا حذف کرد و به این ترتیب هرگز این شهر به رسمیت شناخته نشد و با نصب تابلوهای هشدار دهنده دورتادور شهر از ورود هر مسافری به آن شهر ارواح جلوگیری شد.

3.       دالول، اتیوپی Dallol

سومین شهر لیست سیاه ما در کشور فقیر اتیوپی واقع شده ، شهر دالول در منطقه شمالی کشور اتیوپی ساخته شد. این شهر که در سال 1918 میلادی به عنوان یکی از شهرهای تجاری و مهم در مسیری تجاری و تردد قطارهای بسیاری ساخته شد در آن زمان از جنب و جوش بسیار مناسبی برخوردار بود و با هر بار عبور قطارها از آن شهر زندگی رونق خاصی درشهر ایجاد می شد.

 این جنب و جوش پس از جنگ جهانی دوم رفته رفته کم شد تا جایی که دیگر قطاری از منطقه عبور نکرد . با توجه به وجود معادن بسیار بزرگی از نمک در منطقه این شهر به طور کلی به کشور هندوستان جهت استخراج نمک از معادن فروخته شد و تقریبا دوباره زنده شد ولی با فعال شدن آتشفشان منطقه دوباره غبار مرگ در شهر سایه افکند و برای مدتی هم آمریکا این منطقه را به عنوان یک ایستگاه تحقیقاتی روی آتشفشان در نظر گرفت که در نهایت به دلیل حجم گسترده فعالیت های آتشفشانی و آلودگی به دلیل گازهای سمی در منطقه آن را رها کرد و دوباره ارواح بر شهر حاکم شدند از آن پس هیچ کس علاقه ای برای سفر و سرمایه گذاری در منطقه از خود نشان نداد.

4.       سایت هانفورد Hanford

این منطقه که در ایالت واشنگتن آمریکا واقع شده و در اصل به عنوان یکی از بخشهای بسیار مهم کشاورزی منطقه بوده سالها با سرسبزی و محصولات کشاورزی خود زندگی را به خود دید اما در سال 1943 میلادی دولت مرکزی آمریکا تصمیم به تخلیه کلیه ساکنان منطقه گرفت و منطقه را به بزرگترین منطقه دفع زباله های هسته ای خود تبدیل کرد البته مراکز بسیار بزرگی برای گسترش و تحقیقات در این زمینه نیز در آن افتتاح کرد. در طول جنگ جهانی دوم این شهر به عنوان بزرگترین مرکز تولید سلاح های هسته ای در آمریکا بود وجود این کارخانه ها و زباله های هسته ای باعث شد که درصد آلودگی محیط اطراف شهر به بالاترین سطح خود برسد و در سال 1980 میلادی دولت این شهر را حتی از کارمندان خود خالی کرد و هرگز اجازه عبور و مرور کسی را در این شهر نداد و شهر را با آلودگی های بسیار بالای هسته ای خود رها کرد.

5.       دزرژینسک Dzerzhinsk

نیژنی نودگورود اوبلاست در کشور روسیه و 400 کیلومتری شرق مسکو واقع شده است و به عنوان آلوده ترین شهر از نظر آلودگی های شیمیایی شناخته شده است. این شهر در سال 1920 میلادی بنا شده و از ابتدا شاهد تغییراتی بنیادین نیز بوده . این شهر از اوایل سال 1941 میلادی و شروع جنگ سرد به بزرگترین مکان برای تولید سلاح های شیمیایی در اتحاد شوروی آن زمان شد. کارخانه های تولید گازهای سمی مثل گاز خردل، اعصاب و دیگر مواد شیمیایی برای تولید سلاح های شیمیایی در این شهر به سرعت ساخته شدند و همین سرعت در ساخت کارخانه ها باعث آلودگی بیش از حد منطقه شد بطوری که کلیه کارخانه ها در سال 1965 میلادی بطور کامل تعطیل شدند . اما سطح آلودگی مواد شیمیایی در منطقه بقدری بود که منابع آب و حتی خاک شهر نیز آلوده به مواد شیمیایی شده بود و کنترل آن برای دولت هرگز امکانپذیر نشد.

اکنون این شهر حدود 250 هزار سکنه دارد که عمدتا در کارخانه های تولید سلاح وکودهای شیمیایی و آفتکش ها کار می کنند اما آلودگی منابع طبیعی در منطقه باعث شده که متوسط زندگی مردان در منطقه 41 سال و زنان 47 سال باشد و تقریبا کمتر کسی علاقمند به زندگی در این شهر آلوده خواهد بود. بنابراین تقاضای سفر به این منطقه نیز به پایین ترین سطح خود رسیده است.

6.       دهاراوی Dharavi

این منطقه مسکونی در شهر شلوغ و پرجمعیت بمبئی واقع شده که در لیست ما مقام ششم را به خود گرفته. این منطقه که در واقع بزرگترین حلبی آباد آسیا شناخته شده در بخش کوچکی از شهر بمبئی ساخته شده و محل سکونت هزاران هندی فقیر است این منطقه هرگز از زیرساخت های شهری مثل آب آشامیدنی و فاضلاب برخوردار نبوده و همین امر باعث بروز آلودگی در سطح بسیار بالا در آن شده . با توجه به عدم رعایت اصول شهرسازی بر اثر باران های موسمی در منطقه و بروز سیل بسیاری از ساکنان این منطقه هر ساله جان خود را از دست می دهند. برخی از خانه های حلبی این منطقه ماهانه 4 دلار اجاره داده می شوند که این موضوع خود نشان دهنده سطح اجتماعی ساکنانش خواهد بود.

عدم وجود سیستم بهداشتی و سرویس های بهداشتی در این منطقه باعث شده که بیماریهای واگیردار در سطح بسیار بالایی در این حلبی آباد شایع شود برای مثال طبق آمار دولت هندوستان برای هر 1444 نفر فقط یک سرویس بهداشتی وجود دارد. بنابراین می توانید تصور کنید که سطح آلودگی در این منطقه از شهر بمبئی چقدر بالاست اما این منطقه پس از اکران فیلم بسیار معروف میلیونر زاغه نشین در جشنوارهای بسیار معروف جهان از شهرتی دیگری نیز برخوردار شد اما تغییری در اصل آن داده نشده است. پس حتی برای کنجکاوی هم به این منطقه وارد نشوید تا سلامتی خود را به خطر نیاندازید.

7.       لیفن Lifen - چین

شهر لیفن که یکی از شهرستان های کنار رودخانه استان شانشی در جنوب کشور چین است رتبه هفتم را به خود اختصاص داده. این شهر با حدود 5 میلیون سکنه به عنوان یکی از شهرهای آلوده جهان شناخته شده است . آلودگی محیط زیست در این منطقه به دلیل وجود نیروگاههای تولید برق که سوخت آنها ذغال سنگ است به وجود آمده است. این کارخانه ها برای تولید برق مجبور به سوزاندن ذغال سنگ هستند و هر ساعت حجم غیر قابل تصوری از غبار سمی و دود را به آسمان شهر تزریق می کنند .

دولت مرکزی چین با سانسور اخبار و کنترل بسیار شدید جراید هرگز اجازه انتشار مشکلات این شهر را نداده اما طبق گزارش های تایید شده سازمان جهانی بهداشت تقریبا همه ساکنان این شهر از ناراحتی های تنفسی رنج می برند این مردم مجبور هستند همیشه از ماسک های تنفسی در طول روز استفاده کنند یا اینکه به دلیل غبار ناشی از دود کارخانه ها همیشه باید چراغ منازل خودرا روشن کنند تا نور کافی داشته باشند. طبق گزارش های بین المللی درصورت تعطیلی کارخانه ها مدتی طول خواهد کشید تا ساکنان شهر آسمانی صاف و بدون دود را تجربه کنند.

8.       موگادیشو سومالی

منطقه بنادیر که در شهر موگادیشو و در کشور سومالی واقع شده رتبه هشتم در لیست سیاه ما را به خود اختصاص داده است. اگر قصد سفر به این منطقه را دارید هرگز امنیت جانی شما تضمین نخواهد شد بنابراین باید بیشتر فکر کنید و دقیق تر برنامه ریزی کنید. این شهر ساحلی که قرن ها به عنوان یکی از بنادر مهم تجاری کشور سومالی بوده در اثر ناآرامی های گسترده در کشور و جنگ های داخلی این منطقه به دست شورشیان نظامی افتاد و به ناامنترین منطقه در سطح کشور سومالی تبدیل شد. قتل و خونریزی و تجاوز از جمله اخبار بسیار عادی در سطح شهر شده که تقریبا هر مسافری را از سفر به این منطقه منع خواهد کرد . امروزه اسم این منطقه به دلیل وجود و حضور دزدان دریایی نیز بسیار مشهور تر از قبل شده و باعث تشدید نا امنی در سطح جامعه این شهر شده است.

9.       پورتوپرنس هائیتی

کمون یکی از پرجمعیت ترین مناطق این شهر است که البته مرکز تجمع بسیاری از افراد فقیر در این کشور نیز شناخته شده است. این شهر در واقع هیچگونه خدمات زیربنایی را به خود ندیده فاضلاب، پلیس، آموزش و پرورش و .... دیگر خدمات هرگز در این شهر وجود خارجی نداشته اند.

این شهر از نظر خدمات شهری در پایین ترین سطح خود واقع شده که پس از زلزله بسیار بزرگ این منطقه مشکلات بیشتری در شهر نیز حاکم شد علاوه بر بیماری های واگیردار نا امنی نیز شهر را به منطقه ای خطرناک برای سفر تبدیل کرده . قتل و غارت و تجاوز هر روز در این شهر بیشتر و بیشتر می شود به دلیل تعداد بالای آمار بیسوادان در بین مردم دیگر دولت ها و بنگاههای خیریه نیز نتوانستند مشکلات این شهر را از بین ببرند.

از طرفی آمار بسیار بالای مبتلایان به بیماری ایدز در این شهر نیز خطری جدی برای ورود هر گردشگری به شهر شده و به هیچ عنوان توصیه نمی شود حتی با وجود طبیعتی زیبا به این شهر سفر کنید.

10.   اورنگی پاکستان ORANGI

این شهر که در نزدیکی شهر کراچی و پایتخت کشور پاکستان واقع شده رتبه دهم را به خود اختصاص داده است اگر قصد سفر به کشور پاکستان را دارید سعی کنید مسیر خود را به گونه ای تنظیم کنید که از این منطقه سردرنیاورید. این شهر سه میلیون نفری به عنوان مرکز تروریست در منطقه شناخته شده و سازمان ملل نیز این شهر را به عنوان خطرناکترین گزینه برای سفر به گردشگران اعلام کرده است. شنیدن صدای تیر و انفجار امری بسیار عادی در منطقه شد و مردم به آن عادت کرده اند.

امیدواریم پس از مطالعه این مطلب توانسته باشیم در تصمیم گیری شما برای شروع یک سفر خاطره انگیز مفیدواقع شده باشیم و شما را از خطرات احتمالی در کشورهای مختلف جهان آگاه کنیم به هر حال این فقط آماری است که طی یک گزارش در مجله هفتگی سیتی نیوز چاپ استرالیا اعلام شده و شاید بسیاری نقاط دیگر باشند که در این لیست نیامده اند بنابراین احتیاط همیشه لازمه گردشگری خواهد بود و باید آن را در اولویت اول خود قرار دهید و قبل از سفر به هر منطقه ای از اقلیم و شرایط اجتماعی آن حداکثر اطلاعات را به دست آورید و سپس به آن شهر یا منطقه سفر کنید.

City news-Feb2011