صندوقچه

درود بر همه دوستان، من خبرنگار اقتصادی و گردشگری هستم با توجه به رشته تحصیلی و همچنین علاقه خودم سعی می‌کنم مطالب اقتصادی و گردشگری نوشته شده توسط خودم را برای مطالعه شما بزرگواران منتشر کنم.

آموزش را استاندارد کنیم تا گردشگری نیز استاندارد شود
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 

کسب و کار نگاهی به آموزش در گردشگری ایران داشته است

نویسنده: عماد عزتی

مدتی است با رویکرد جدید دولت نسبت به صنعت گردشگری نگاه مسئولان و البته دست اندرکاران صادرات نامرئی به این صنعت تغییر کرده و برخی کاستی ها و نبود استاندارد در این صنعت؛ به همین دلیل خودنمایی می کند. هرچند بسیاری خدمات گردشگری را به دلیل تنوع در قالب استاندارد نمی بینند اما براساس تحقیقات و البته تجربه کشورهای موفق در این زمینه در صورت استاندارد سازی می توان جهانی شدن را تجربه کرد.

از این رو یکی از ارکان اصلی توسعه گردشگری در کشورهای پیشرفته در صنعت گردشگری بحث آموزش و مهارت های نیروی انسانی در قالب استانداردی جهانی است که با سخت گیری ها و ریزبینی مسئولان نسبت به آنها اعمال قانون می شود؛ اما متاسفانه در کشورمان علی رغم پتانسیل بالای گردشگری و البته وجود فارغ التحصیلان  متعدد هنوز این گروه آموزشهای استانداردی ندیده و صرفا با گذراندن دوره هایی نظری و کوتاه به عنوان نیروی متخصص در گردشگری از آنها یاد می شود .

شاید در همه زمینه ها و رشته های تخصصی گردشگری بتوانیم این معضل را به عینه ببینیم اما در حرفه تورگردانی که در واقع اصلی ترین رکن گردشگری در هر منطقه است بیش از پیش خودنمایی می کند و صادرات نامرئی کشورمان نمیتوان روی تخصص آنها حسابی بازکند.

در این زمینه آرش نورآقایی، رییس کانون انجمن های صنفی راهنمایان گردشگری سراسر کشور ضمن تاکید بر ناکافی بودن آموزش های راهنمایان گردشگری کشورمان می گوید: همواره از آموزش و رسیدن به استانداردهای جهانی به عنوان یکی از ارکان پیشبرد گردشگری نام برده شده است و این کانون از حدود سه ماه قبل که به فدراسیون جهانی راهنمایان گردشگری WFTGA   پیوسته در این زمینه گام برداشته و با بهره گیری از راهنمایان فعال در این فدراسیون در صدد ارتقای دانش خود در سطح بین المللی برآمده است.

نورآقایی ضمن اشاره به روند اشتباه آموزش تورگردانان در سالهای گذشته می افزاید: همانطور که می دانیم گردشگری در کشورمان تقریبا از اواخر دهه 40 شمسی رونق گرفت و کم کم با توسعه مواجه شده بود که انقلاب شد و پس از آنهم جنگ و تحریم ها باعث شد تا صنعت گردشگری ایران صرفا به یک یا دو هتل باقی مانده از رژیم گذشته خلاصه شود بنابراین حدود بیست سال در آن زمان از توسعه گردشگری بین المللی عقب ماندیم.

اما پس از پایان جنگ و شروع دوران بازسازی کشورمان توجه به گردشگری دوباره به اوج خود رسید و بسیاری از مسئولان و دست اندرکاران گردشگری بدون برنامه ای خاص در این زمینه شروع به کار کردند و خیل عظیمی از افراد علاقمند، به کانون جهانگردی و موسسات و آموزشگاهها مربوطه مراجعه کرده و با سبک ها و روشهای ابتدایی که مربوط به دو دهه قبل بود در این زمینه یعنی راهنمای گردشگری یا تورگردان مدارکی هم دریافت کردند اما این مدارک هم اکنون به معضلی در صنعت نوین گردشگری ما تبدیل شده است چون آن آموزش ها هیچ مطابقتی با استانداردهای کنونی بازار گردشگری بین المللی نداشته و تلاشی هم برای بروز کردن آنها نکرده ایم.

  • دوره های ناکافی

 آرش نور آقایی رییس کانون انجمن های صنفی راهنمایان گردشگری سراسر کشور با تاکید بر ناکافی بودن زمان و دوره های آموزشی تورگردانان در کشور می گوید: «تعداد روزها و ماه هایی که راهنمایان گردشگری باید آموزش ببینند در ایران کم است.

وی در این زمینه به شرایط دریافت کارت راهنمای گردشگری در کشور ترکیه اشاره می کند و می افزاید: طبق خبر دقیقی که دارم اگر کسی بخواهد در این کشور راهنمای تور شود باید 9 ماه کلاس بگذراند و 45 روز مجبور است سفر کند.

این درحالی است که در کشورمان اگر کسی بخواهد کارت راهنمای گردشگری دریافت کند یک دوره شش ماه با کلاس های پاره وقت را می گذراند و در مورد سفر هم هیچ سختگیری درکار نیست و با یک سفر نیم روزه یا در خوشبینانه ترین حالت یک روزه کار تمام می شود و کارتی برای وی صادر می شود .

 

این فعال گردشگری می افزاید: «این نوع آموزش سبب شده تا با تعداد زیادی از افرادی مواجه شویم که کارت دارند ولی برای آنها کارت نیست یعنی مهارت‌های لازم برای راهنما شدن را دارا نیستند ؛ در چنین شرایطی است که جامعه تورگردانان ایران می گوید با 300 نفر مصاحبه و تنها 3 نفر مورد قبول آنها بوده است و می گوییم آمار بیکاری در بین فارغ التحصیلان گردشگری بالاست.

لزوم بازنگری در روند آموزش نیروی انسانی

از سوی دیگر  ناصر عندلیب  مدیرعامل شرکت کاراد ، مجری هتل بین المللی فرودگاه امام خمینی ضمن تاکید بر ناکافی بودن مهارت های فارغ التحصیلان رشته های مختلف گردشگری در کشور می گوید: پس از سرمایه گذاری و البته ساخت هتلی 5 ستاره زیر نظر متخصصان خارجی برای استخدام کادر فنی و نیروی انسانی این هتل اقدام کردیم اما متاسفانه با مشکلی بسیار جدی مواجه شدیم آنهم مدارکی بدون پشتوانه تجربی در رشته های مورد نیازمان بود.

وی اینگونه ادامه می دهد که بسیاری از متقاضیان در این زمینه مراجعه کردند و مدارک مناسبی ارایه می کردند اما هیچ مهارت فنی در آنها دیده نمی شد بنابراین سعی کردیم با توجه به نیاز خودمان بین همین افراد، گروهی را انتخاب کنیم و دوباره خودمان آموزش دهیم.

عندلیب با اشاره به پراکنده بودن سیاست های آموزشی کشورمان در زمینه پرورش نیروی متخصص صنعت گردشگری می گوید: با توجه به اینکه هم اکنون ایران در توسعه گردشگری بسیار جدی شده لازم است جلوی پراکندگی آموزش و تربیت نیروی انسانی مورد نیاز را از هم اکنون بگیریم تا از آنسوی پشت بام سقوط نکنیم. بنابراین مسئولان باید در این زمینه اقدام به سیاست گذاری درستی کرده و با استفاده از آموزشگاههای ذی سلاح و البته امکانات سازمان فنی حرفه ای برای پرورش نیروی ماهر و دارای تجربه عملی گردشگری اقدام نمایند نه اینکه در کلاس درس و پای تخته آموزش سرآشپزی داده شود چون از این کلاس سرآشپز بین المللی بیرون نخواهد آمد.

وی در ادامه می افزاید بسیاری از دانشگاه های ما که معروف به آموزش از راه دور هستند هم اکنون رشته های مختلفی در صنعت گردشگری را آموزش می دهند سئوال اینجاست که آیا واقعا فردی که از این دانشگاه در مقاطع مختلف فارغ التحصیل می شود می تواند در صنعت گردشگری ایران جایگاهی داشته باشد یا اینکه به دنبال میز و دفتر مدیریت است؟ گردشگری جای عمل و مهارت است اما هم اکنون ما مشغول تربیت نظریه پرداز هستم ، ما نیروی فنی و متخصص نیاز داریم نه پشت میز نشین.

در همین حال آرش نورآقایی ضمن اشاره به پراکنده و غیر استاندارد بودن آموزش های ارایه شده در زمینه تربیت تورگردان های حرفه ای توسط مراکز مختلف می افزاید: با توجه به آنکه نمی‌توانیم جلوی آموزشگاه ها را بگیریم، به سوی بهره گیری از راهنمایانی برآمدیم که خودرا با آموزش‌های جهانی همراه ساخته‌اند چنانکه طبق صحبت‌های اولیه با مسئولان سازمان میراث و گردشگری، از این پس اگر راهنما تا مدتی تور نداشته باشد کارت او باطل خواهد شد. با این کار سعی کردیم تمام تورگردانان کشورمان را وادار به تحرک و به روز کردن اطلاعاتشان کنیم»

 نورآقایی در پایان با زیر سوال بردن روش آموزش در کشورمان می گوید: کتاب‌ها به روز نیستند و آموزشگاه های موجود هم بدون هماهنگی با سیاست های کلان مشغول به ارایه آموزش های خود هستند چون استانداردی در این زمینه درنظر گرفته نشده است، بنابراین با استاندارد کردن آموزش می توان گردشگری را نیز استاندارد کرد.

 


 
 
طرح انتقال پایتخت در کوتاه مدت به ضرر گردشگری ایران است
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 

گفت و گوی اختصاصی کسب و کار با مدیر کل سابق دفتر برنامه ریزی آمار و اطلاعات سازمان میراث فرهنگی

 

نویسنده : عماد عزتی

مدتی است که طرح انتقال پایتخت در کشورمان مطرح شده و بسیاری از مسئولان به این موضوع خوشبین هستند و از بایدها و نباید هایش می گویند، هرچند این طرح از مدتها پیش و از دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی مطرح شده است اما ظاهرا دولت یازدهم در این موضوع بسیار جدید تر از دیگر دولتهاست و مجلس هم با تصویب کلیات این طرح چراغ سبزی به این طرح داده است اما فارغ از مسایل زیست محیطی و اقتصادی آیا هیچ یک از مسئولان درباره اثرات انتقال پایتخت بر صادرات نامرئی کشورمان فکر کرده اند یا اینکه درباره آن برنامه ای داشته یا دارند.

کسب و کار این سئوال را از  اردشیر اروجی ، مدیر کل سابق دفتر برنامه ریزی آمار و اطلاعات سازمان میراث فرهنگی  پرسید که می گوید: متاسفانه مدت سه دهه است که در کشور به تهران به عنوان یک علت می نگریم نه یک معلول؛ به همین دلیل همواره به دنبال جابجایی علت هستیم . درصورتی که اگر برعکس فکر کنیم می توانیم به دنبال علت ها برای معلول تهران باشیم و درصدد برطرف کردن آنها باشیم نه اینکه صورت مسئله را پاک کنیم، چون با رفع علت ها خودبخود مسایل مربوط به تهران برطرف می شود و نتیجه حاصل خواهد شد.

این کارشناس برنامه ریزی گردشگری ضمن تاکید بر جایگاه اصلی تهران به عنوان پایتخت می افزاید: تبلور اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کشور در تهران است بنابراین اگر معضلی هم وجود دارد باید به رفع علت ها بپردازیم نه اینکه به این شهر به عنوان علت اصلی توجه کنیم.

اروجی با اشاره به تاریخچه جابجایی پایتخت ها می گوید: این بحث درواقع ایده ای بوده در دوران مدرنیسم یعنی به دهه 30 شمسی یا 50 میلادی مربوط بوده که در جهان مطرح شده است، یعنی حدود شصت سال پیش در جهان این مورد اتفاق افتاد که با توجه به مدارک و شواهد موجود هیچ آثار مثبتی نیز به دنبال نداشت بلکه خود به معضلی دوباره تبدیل شد.

وی در این زمینه به کشور برزیل اشاره می کند و می افزاید: در آن زمان ریودوژانیرو به عنوان پایتخت کشور برزیل بود که پس مدتی مسئولان این شهر را با مشکلات حادی مواجه دیدند و با توجه به جو موجود به فکر جابجایی پایتخت گرفتند و درزمینه آن گام برداشتند. این شهر حدود 5/6 میلیون نفر جمعیت داشت که تقریبا مثل تهران خودمان بود ، به همین دلیل مسئولان برزیل آمدند و یک پایتخت برنامه ریزی شده را به نام برازیلیا درنظر گرفتند و این پایتخت جدید را پایه گذاری کردند .

اردشیر اروجی درباره هماهنگی و پشتکار در ایجاد پایتختی جدید دربرزیل تصریح کرد: برزیل با استفاده از یک اعتبار بسیار هنگفت طی مدت سه سال و نیم با برنامه ریزی و هماهنگی تمام ارگان ها پایتخت جدید برزیل را برنامه ریزی کرد و در نهایت پایتخت در این کشور برای پذیرش جمعیتی معادل دویست هزار نفر برای ابتدای کار آماده شد و در نهایت جمعیت جدید پایتخت نوین برزیل گردهم آمد . اما چیزی نگذشت که همین شهر چون روستا ها و شهرهای اقماری اطرافش توسعه یافته نبود هجوم جمعیت به این شهر دوباره به معضل شهر ریو دچار شد و حاشیه نشینی در این شهر خود به معضلی بزرگ برای این کشور تبدیل شد.

ایده آمایش سرزمین

اردشیر اروجی طرح جابجایی پایتخت را محکوم به فنا می داند و می افزاید:برزیل تنها یک مثال از دهها تجربه کشورهای دیگر بود که باعث شد تب جابجایی پایتختها فروکش کند و مسئولان ایده آمایش سرزمین را مطرح کردند. این طرح براین اساس که باید توزیع جمیعت و فعالیت در سطح یک کشور با توجه به امکانات جغرافیایی آن صورت گیرد این درحالی بود که باید دیوان سالاری کشور نیز اصلاح می شد.

اروجی به همین ایده در کشورمان که از سال 1350 شروع شده اشاره می کند و می گوید: این ایده بسیار کارآمد که امتحان خود را در سراسر جهان پس داده است در اوایل انقلاب کند شد و دوباره اوایل دهه هفتاد بود که دوباره شدت گرفت اما در زمان دولت نهم و دهم بطور کلی منحل و به دست فراموشی سپرده شد.

نقش فعلی تهران در گردشگری ایران چیست؟

اروجی می گوید حالا با توجه به این شرایط و نتایجی که در کشورهای مختلف جهان به وقع پیوسته است حالا اگر این اتفاق ناممکن یعنی انتقال پایتخت ممکن شد گردشگری پایتخت چه می شود؟ ابتدا باید ببینیم نقش فعلی تهران در صادرات نامرئی چیست و دامنه فعالیت این شهر در کجاست؟ بعد بنگریم که کدام نقش و چه دامنه ای از تهران به عنوان پایتخت قرار است منتقل شود ؟

این کارشناس مدیریت و برنامه ریزی گردشگری می افزاید: پس از پاسخ به این پرسش ها باید ببینیم پس از انتقال پایتخت از تهران به هر نقطه از ایران چه نقش و دامنه ای برای تهران به عنوان یک شهر باقی خواهد ماند؟ پاسخ به این سئوالها باید به مرور زمان و پس از تصمیم گیری ها مشخص شود اما نقش فعلی تهران به عنوان پایتخت در گردشگری کشورمان یک قطب اقتصادی و صنعتی است که نقش سیاسی واداری آن بسیار پررنگ تر از فرهنگی و اجتماعی آن است .

وی ضمن اشاره به دامنه فعالیت کنونی تهران به عنوان پایتخت ایران در گردشگری می افزاید: هم اکنون دامنه فعالیت گردشگری تهران به عنوان پایتخت کشورمان در سطح بین المللی است اما بطور کلی می توان دامنه تاثیرات شهر تهران به بخش های اصلی ، بین المللی، ملی ، استانی ، شهری تقسیم بندی کرد که در حقیقت هم اکنون تهران به عنوان پایتخت ایران  در آنها ایفای نقش می کند

اروجی با اشاره به طرح انتقال پایتخت که کلیات آن در مجلس شورای اسلامی رای آورده می گوید: پیش بینی ما این است که اگر این محال صورت گیرد قرار است نقش بین المللی ، منطقه ای و ملی تهران قرار است منتقل شود و به شهر دیگری به عنوان پایتخت ایران واگذار خواهد شد. اما آنچه که نمی توان از تهران گرفت دامنه تاثیرات استانی ، شهرستانی و شهری تهران است . بنابراین تهران بازهم با نقشی اقتصادی و فرهنگی اجتماعی را خواهیم داشت که می تواند در روند گردشگری کشورمان تاثیرگذار باشد. به هر حال تهران با نقشه های متعددی که از گذشته در کشورمان داشته باقی خواهد ماند .

انتقال تدریجی ؛ تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدت در گردشگری

اروجی می گوید با توجه به اینکه اعتبارات کلانی در اختیار کشور نیست که ظرف مدت کوتاهی قادر به انتقال پایتخت باشد به ناچار این انتقال بسیار کند و تدریجی خواهد بود بنابراین با توجه به نیازهای فعلی کشورمان در توسعه گردشگری این روند تدریجی می تواند باعث نگرانی درصادرات نامرئی ایران باشد چون با توجه به شرایط و البته امکانات من پیش بینی می کنم که ظرف مدت ده تا بیست سال این انتقال طول خواهد کشید که زمان مناسبی برای گردشگری ما نیست .

وی می افزاید: طی این روند سهم سرمایه گذاری شرکت های داخلی و خارجی در تهران فعلی بخصوص در زمینه گردشگری کاهش خواهد یافت و به سمت پایتخت جدید روانه خواهد شد و باعث کاهش یا فرسوده شدن زیرساخت های کنونی و امکانات فعلی تهران می شود. بنابراین دوران گذار ده یا بیست ساله برای تهران و صنعت گردشگری آن بسیار سخت خواهد بود.

اروجی با اشاره به معضلات طولانی شدن انتقال پایتخت می گوید: اگر بتوان این دوران گذار را پشت سر بگذاریم ، تهران به دلیل برداشته شدن بار نقش بین المللی و منطقه ای و ملی از روی دوشش تدریجا شاهد ایجاد آرامش در این کلان شهر خواهیم شد که این موضوع یکی از الزامات توسعه گردشگری است .همین امر باعث توجه به هویت تاریخی و جاذبه های گردشگری تهران یا همان پایتخت قدیم کشور بیش از پیش می شود.

این کارشناس برنامه ریزی و مدیریت گردشگری می گوید پس از این گذار دوران رونق گردشگری و توسعه گردشگری تهران نه به عنوان پایتخت بلکه به عنوا ن شهری تاریخی دوباره شکل خواهد گرفت. به همین دلیل پیش بینی می شود انتقال پایتخت ایران در کوتاه مدت تاثیر چندانی در گردشگری کشورمان نخواهد داشت اما پس از شکل گیری پایتخت جدید خود این شهر به عنوان یک هدف گردشگری جدیددر کشورمان مطرح خواهد شد که نظر بسیاری از گردشگران داخلی و خارجی را به خود جلب خواهد کرد.

اما اگر صرفا به خود شهر تهران توجه داشته باشیم می توانیم مراحل گذار را اینگونه ترسیم کنیم که در کوتاه مدت و میان مدت ممکن است با کاستی هایی روبرو شود اما در بلند مدت دوباره هویت تاریخی تهران به کمک آن خواهد آمد و باعث رونق می شود.

 

 


 
 
ایران در ITB هم مغلوب شد
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 


هرچند مسئولان گردشگری یکصدا از حضور گسترده صادرات نامرئی کشورمان در تمام نمایشگاههای مطرح جهان جهت معرفی توانمندی ها و جاذبه های ایران زمین سخن می گویند و وعده های زیادی در این زمینه داده اند اما ظاهرا روند غیبت ایران یا کمکاری ناموفق بودن کشورمان در نمایشگاههای گردشگری همچنان ادامه دارد که به تازگی ITB هم به کارنامه نا موفق سازمان میراث فرهنگی افزوده شده است چون میراثی ناخوشایند از دوره قبل به این دوره رسیده است .

جای تردید نیست حضور در نمایشگاههای گردشگری یکی از راهکارهای موفق در توسعه گردشگری و البته تبادل اطلاعات و تجربه های متفاوتی از صنعت گردشگری است اما اگر بتوان از این فرصت به خوبی استفاده که تا کنون ایران هیچگاه نتوانسته از فرصت نمایشگاههای بین المللی در این زمینه استفاده بهینه کند و هنگام حضور هم به جز صورتحسابی سنگین ارمغانی دیگر برای گردشگری ایران نیاورده است .

از سالها پیش این روند ادامه داشته و در خوشبینانه ترین حالت تعدادی بروشور یا کاسه ای آش و یک قطعه گز دست متقاضیان سفر به کشورمان را گرفته و دست اندرکاران گردشگری ایران هم در مقابله و البته رقابت با دیگران همواره همچون لشگری شکست خورده دوباره به کشور بازگشتند .

عده ای متعقدند این گردشگری دولتی بوده که نتوانسته نتیجه کار را مثبت کند و دیگران می گویند سیاست های دست و پا گیر دولت است که گردشگری ایران را با توجه به این همه جاذبه زمین گیر کرده اما هرچه هست مربوط به خودمان است چون همیشه نتیجه یکسان بوده و این بار در آلمان هم دوباره در شرف تکرار شدن.

شاید اینبارهم با لابی کردن و پا درمیانی برخی فعالان عرصه خصوصی ایران در نمایشگاه آلمان غرفه ای داشته باشد اما باید دید این صورتحساب ها تا کی گریبان گردشگری ایران را خواهند گرفت و اینبار در کدام گوشه دهکده جهانی گردشگری ایران در فهرست بدهکاران قرار گرفته است کشوری که به اعتقاد بسیاری از سازمان های بین المللی فعال در گردشگری می تواند درآمدی هنگفت از صادرات نامرئی داشته و به عنوان گل سرسبد منطقه در گردشگری بین المللی خوش آوازه باشد؟!

 

به هر حال گردشگری صنعتی خصوصی است و نباید دولت یا حتی شبه دولتی ها در آن نقش داشته باشند تا بتوانیم کم کم شاهد رشد و رونق گردشگری باشم ولی بد نیست این بار و برای همیشه دولت صورتحسابش را به بخش خصوصی بپردازد تا بتوانیم توانمندی بخش خصوصی را در عمل ببینیم .


 
 
خدمات جانبی کسب و کاری فراموش شده
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 

کسب و کار از فعالیت های جانبی هتلداری ایران می گوید

  • ·       چرخ اقتصاد هتلداری فقط با اجاره تخت و اتاق به حرکت درنمی آید
  • ·       

نویسنده : عماد عزتی

ظاهرا این روز‌ها کسب و کار آنها که چادرهای سفری می‌فروشند از هتلدارها پر رونق‌تر است و بسیاری از صاحبان هتل و مراکز اقامتی از ضریب اشغال بسیار پایین حتی در ایام پیک سفر می گویند.

صنعت هتلداری از دیر باز از صنایع پول ساز ودرامد زا به شمار می رفته و این خصیصه در قرن حاضر با توجه به توسعه گردشگری به شدت روبه افزایش است گستره فعالیت های هتلها روز به روز افزایش یافته وهمین امر سبب شده نقش این صنعت در صنعت توریسم بیش از پیش حس شود و کشورهایی که به اهمیت صنعت توریسم پی برده اند انرا به عنوان بخش اصلی برای افزایش درامد سرانه خود محسوب می کنند ودر راستای این هدف توجه ویژه ای به صنعت هتل نشان می دهند.

 جالب این که حتی در بحران های اقتصادی که هر از چند گاهی گریبان جهان را می گیرد به دلیل افزایش سفرهای مسئولان و کارشناسان  به منظور رفع این مشکلات و هم چنین برگزاری سمینارها و کنفرانس های بین ا لمللی اقتصادی این صنعت نه تنها در بحران و رکود فرو نمی رود  بلکه با افزایش درامد و نیز افزایش درصد اشتغال روبه رو است.

اما ظاهرا ایران حتی با توجه به تعدد مراکز اقامتی خود و از سوی دیگر رشد ورود گردشگران که مسئولان گردشگری ایران اعلام کرده اند هنوز هم هتلداری ایران مبتدی است و نمی تواند حرفی در توسعه گردشگری بزند علی رغم اینکه از گذشته ایرانیان به مهمانوازی شهره بوده اند .

اگر از کیفیت و خدمات هتلداری ایران بگذریم که به اعتقاد بسیاری از فعالان این صنعت همسان و چه بسا بالاتر از بسیاری از کشورهاست در صنعت هتلداری می توانیم به اقتصادی نبودن کسب و کار هتلداری و البته گرانی خدمات ارایه شده در مراکز اقامتی کشورمان اشاره کنیم. کسب و کاری که صرفا به درآمد کرایه اتاق هایش تکیه کرده و در دیگر زمینه ها ناکام مانده است.

ایرانپور: درآمدهای جانبی هتل می تواند هزینه اقامت را کاهش دهد

خسرو ایرانپور، دبیر پیشین جامعه هتلداران ضمن اشاره به گران بودن قیمت تمام شده هزینه اقامت در هتل های ایران می گوید: متاسفانه صنعت هتلداری ایران هنوز با بسیاری از سیاست های نوین مدیریت و کنترل هزینه ها که در خارج ازمرزهای کشورمان مرسوم شده غریبه است و زیاد به آنها اعتقاد ندارد که همین امر باعث افزایش هزینه های صنعت هتلداری و در نهایت افزایش نرخ اقامت در این مراکز می شود.

وی درباره گرانی نرخ هتل‌ها می‌گوید: مقایسه نرخ هتل‌های داخل و خارج منطقی نیست، چون خارجی‌ها کف قیمت را اعلام می‌کنند و داخلی‌ها سقف آن را درنظر می گیرند که این موضوع نشانه ای از نبود رونق در کسب و کارهای جانبی هتلداری ایران حکایت می کند. کسب و کاری که اقتصاد هتلداری نوین بین المللی روی آن حساب باز کرده است.

حالا سئوال اصلی اینجاست که آیا واقعا هتل های ایران به همین دلیل نمی توانند قیمت کف اتاق را اعلام کنند و همواره از سقف کرایه سخن می گویند؟

ایرانپور در این زمینه شرح می‌دهد ، برخلاف هتلدارهای ایرانی، برای هتلدارهای خارجی معمولا نرخ اتاق، منبع اصلی درآمد نیست، بلکه آنها روی درآمدهای جانبی حساب می‌کنند نه صورتحاسب اقامتی مسافران خود.

به گفته این کارشناس ، منابع درآمد جانبی که هتلدارهای خارجی از طریق آنها سودی کلان به‌دست می‌آورند و ارزانی اتاق‌هایشان را جبران می‌کنند از طریق برگزاری نمایشگاه‌ها، فروشگاه‌ها و جذب گردشگران به مراکز تفریحی وابسته به هتل تامین می‌شود که متاسفانه در ایران این امکانات وجود ندارد.

این در حالی است که  اصغر ژیان دربندی کارشناس هتلداری می گوید : منظور ما از این بحث مربوط به اقامت گاهها و مراکز اقامتی ارزان قیمت مثل هاستل ها یا مهمانپدیرها نیست، هرچند این مراکز هم ابتکاراتی درباره درآمدزایی خودشان داشته اند اما روی سخن ما هم اکنون هتل های سه ستاره به بالاست .

دربندی همچنین ضمن تاکید بر درآمدزایی خدمات جانبی در هتل ها تصریح می کند:« ما نمی توانیم نداشتن این درآمدها را در نظر نگیریم و فقط شعار استانداردسازی بدهیم.» به عنوان مثال هم اکنون در پایتخت کشورمان چند هتل سراغ دارید که کافی شاپ مناسبی داشته باشند یا اینکه رونق رفت و آمدها در آن محسوس باشد یا اینکه چند هتل داریم که گالری یا نمایشگاه فصلی در آنها برگزار می شود و کدام هتل ها دارای سالن های بدنسازی هستند که همانند کلاپ های خارجی عضویت سالانه به خود دیده اند؟ به بگوییم می خواهیم این هتل را استانداردسازی کنیم. اینها همه منبع درآمد هتل هستند که می توان با استفاده از آنها برای اقتصادی کردن قیمت اقامت در آن هتل برنامه ریزی کرد.

دربندی می گویند مهمترین معضل هتلداری ایران که باعث کم رونقی در دیگر خدمات هتل هایمان شده نبود فضای رقابت سالم در صنعت اقامتی کشورمان است چون بسیاری از ارگان ها برای خود اقامتگاهی دست و پا کرده اند و حجم انبوهی از تقاضای سفر و اقامت کارکنانشان را در ان ساکن می کنند و هتل های شخصی و محلی را در شهرهای توریستی کشورمان از حضور مسافران بی بهره کرده اند همین موضوع باعث شده هتلداران زیاد رقبتی به نو آوری و ایجاد درآمد از طریق خدمات جانبی در مرکز اقامتی خودشان نباشند و در نهایت کسب وکاری جانبی در این مراکز شکل نمی گیرد.

از سوی دیگر لاله شفیعی، کارشناس هتلداری، در زمینه تشریفات در هتل ادامه می دهد:« اگر هتلداری یک صنعت پررونق در ایران بود، هتلداران با راه های خلاقانه می توانستند رونق چهارفصل به هتل خود ببخشند. صاحبان و مدیران هتل ها به دلایل مختلف انگیزه ای برای استفاده از امکانات دیگر هتل برای جذب مسافر و تامین هزینه های خود نمی بینند. اگر همه چیز سر جایش بود، هتلداران هم سعی می کردند از کارهای جانبی سود به دست آورند. مثلاً از فضای زیبای رستوران های هتل استفاده کنند و مشتری جذب کنند. اما کیفیت در رستوران های هتل معمولاً قابل قبول نیست بگونه ای که حتی مسافران هتل ترجیح می دهند خارج از هتل غذا بخورند .»

وی در ادامه می گوید ذوق و نشاط در صنعت هتلداری بین المللی به گونه ای پیش رفته که حتی هتلداران خارجی نسبت به برگزاری کلاس های آموزش آشپزی و گل آرایی در هتل خود برای مهمانان اقدام کرده اندو برای کسب درآمد بیشتر دانشجو دوره ای می پذیرند حال انکه شما در تهران کدام هتل را سراغ دارید که در آشپزخانه خود را به روی علاقمندان گشوده باشد؟

اجاره بها در هتل ها؛ بلای جان کسب و کارهای جانبی

اصغر ژیان دربندی کارشناس و پیشکسوت هتلداری می گوید مهمترین معضل در نبود خدمات جانبی هتلداری ایران ضعف در منابع مالی هتل ها است .

وی  می گوید:« وقتی از هتلداری صحبت می شود، از آن به عنوان یک صنعت یاد می کنیم. اما زمانی که قرار است به این صنعت وام های دولتی اعطا شود، ناگهان از صنعت به کار خدماتی تبدیل می شود. هتلداری زمانی صنعتی سودآور و پررونق خواهد شد که روی کارهای جانبی آن کار و برنامه ریزی شده باشد.»

این کارشناس و پیشکسوت هتلداری درباره درامدهای جانبی هتلداری می افزاید : در حال حاضر به دلیل کمبود منابع مالی و البته معضلات دیگر بسیاری از هتل ها که امکانات فضایی آنها برای ایجاد کسب و کارهای جانبی در صنعت هتلداری اجازه می دهد اقدام به واگذاری و اجاره فضای کسب و کار به برخی از حرفه ها مثل کافی شاپ، خشکشویی ، پیرایش و گالریها کردهاند، هرچند این روشی غریب در صنعت هتلداری نیست اما بسیاری از هتلداران بین المللی خودشان راسا در این زمینه سرمایه گذاری می کنند و اقدام به جذب نیرو برای ارایه خدمات می کنند نه اینکه کل فضا را اجاره دهند و روی اجاره بهای آن حساب باز کنند چون اینکار باعث گرانی خدمات ارایه شده خواهد شد و با توجه به کمبود مسافران در هتل های ایران در نهایت این کسب و کار رونق نگرفته و محکوم به فناست و مدیریت هتل هم متضرر خواهد شد.

وی در پایان می گوید : اگر بتوان معضلات کمبود نقدینگی را در هتلداری ایران برطرف کرد و صاحبان هتل ها را به سرمایه گذاری در خدمات جانبی تشویق کنیم بدون تردید شاهد کاهش قیمت اقامت در هتلداری ایران و البته ایجاد رقابتی سالم در این صنعت خواهیم بود و می توانیم روی درآمدهای جانبی هتلداری کشورمان جهت تقویت کل صنعت حساب کنیم اما هم اکنون خدمات جانبی هتلداری ایران ورشکسته است.


 
 
«گلف ایر» خسارت نداده پرید؟!
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 


نویسنده: عماد عزتی

بیست و نهم اسفند ماه سال 1389 بود که مسافرانی که از شرکت هواپیمایی گلف ایر بلیت تهیه کرده بودند طبق برنامه به سمت فرودگاه با هزاران امید و آرزو حرکت کردند تا از سفر خود لذت ببرند اما هنگامی که به فرودگاه رسیدند متوجه واقعیتی تلخ شدند که هنوز هم کابوس آن ادامه دارد.

ماجرا از این قرار بود که تاریخ یاد شده این شرکت هواپیمایی بحرینی که به ایران پرواز داشت به یکباره و با بهانه کردن تحریم های ایران پروازهای خود به کشورمان را قطع کرد و بدون اینکه هیچ نگران خساران وارده به سیستم حمل و نقل هوایی ایران و البته مسافران و فعالان عرصه گردشگری یکطرفه تصمیم گرفت و از ایران پرکشید.

اما ظاهرا پس از گذشت حدود سه سال دوباره این شرکت بدون توجه به سابقه خراب خود با استفاده از رایزنی ها و لابی های موجود توانسته یکطرفه به ایران پرواز کند و دوباره از بازار بسیار مناسب صنعت حمل و نقل هوایی کشورمان به نفع منافع خود استفاده کند هرچند مسئولان سازمان هواپیمایی کشوری ایران از برگزاری جلسات متعدد با این شرکت و در نهایت تضمین پرداخت کلیه خسارت ها از سوی شرکت گلف ایر خبر می دهند اما به قول وقتی صحبت از دودوتا چهارتای خودمانی می شود هنوز هیچ اتفاقی نیافتاده است.

شاید بتوان نام خلیج عربی به جای خلیج فارس روی مانیتورهای داخل کابین هواپیمارا نادیده گرفت و به قول معروف مستنداتی برای ارایه نباشد اما آیا صدها نفر مسافر یا دهها شرکت خدمات مسافرتی و از حمله مهمتر هواپیمایی ملی کشورمان که به واسطه این تصمیم یکطرفه دچار چندین میلیارد ریال خسارت شدند را می توان نادیده گرفت؟

این درحالی است که «مراد اسماعیلی »، مدیرکل دفتر نظارت بر شرکت ها، فرودگاه‌ها و مؤسسات هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری، در مورد جبران خسارات ناشی از تصمیم یکجانبه این شرکت گفته: «قبل از برقراری مجدد این پروازها شرکت گلف ایر در جلسه ای متعهد شده تمام خسارات ناشی از این تصمیم یکطرفه را بپردازد و شرایط مساعدی برای خدمات فرودگاهی به شرکت هواپیمایی هما نیز در خاک آن کشور را فراهم کند» .

اما ظاهرا این شرکت هواپیمایی پروازهای خود را به کشورمان از سرگرفته است بی آنکه حتی نماینده ای به مسافران و شرکت های زیان دیده معرفی کند تا آنها برای دریافت زیان این تصمیم یکجانبه به آن مراجعه کرده و خسارت خود را دریافت کنند ؟ البته همین مقام مسئول گفته است :« فعلا نام نماینده گلف ایر در ایران را اعلام نمی کنیم تا موضوع قطعی شود»!!!

 


 
 
ایران مقصدی ناشناخته برای مسلمانان
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 

بررسی کسب و کاری جایگاه ایران در گردشگری حلال

صنعت گردشگری یا همان صادرات نامرئی همواره درحال تغییر و تحول است و با توجه به توسعه روزافزون خود به زیرمجموعه متفاوتی تقسیم بندی شده و سوژه ها و عوامل مختلفی در پیدایش روش های گوناگون در گردشگری تاثیرگذار شده اند. از این رو تعداد کشورهای اسلامی و البته جمعیت بالای مسلمانان جهان و همچنین افزایش سفرهای گردشگران مسلمان به اقصی نقاط جهان باعث شده تا توجه این صنعت به نحوه سفرهای این گردشگران جلب شده و شاخه ای جدید در صنعت گردشگری به نام گردشگری حلال شده است.

سازمان جهانی جهانگردی گردشگری حلال یا Halal tourism را محصول جدیدی از صنعت گردشگری دانسته که برنامه های تفریحی و گردشگری ویژه ای را برای مسلمانان تدارک می بیند. به این معنا که مسلمانان از هر کشوری که باشند مایلند در برنامه های تفریحی و سفرهای خود به آداب شرعی عمل کنند. به عنوان مثال از غذای حلال رستورانها استفاده کرده و یا در هتل هایی که مشروبات الکلی سرو نمی کنند اقامت کنند. همچنین برای زنان و مردان استخرهای شنای جداگانه در نظر گرفته شود و در طول سفر اوقات شرعی اعلام و برای آن برنامه ریزی شود. ضمن آنکه بیشتر این گردشگران مسلمان مایلند در برنامه سفر خود بازدید از اماکن مذهبی نیز وجود داشته باشد.

تلاش کشورها برای اجرای طرح گردشگری حلال

به همین منظور کشورهایی مانند مالزی و ترکیه که در ورود انواع گردشگر به خصوص گردشگران مذهبی یا مسلمان پیشرو هستند، ترتیبی اتخاذ کرده اند تا با جذب گردشگران مسلمان، این بخش از صنعت گردشگری کشور خود یعنی گردشگری حلال را نیز رونق دهند .

این کشورها در این راستا در کنار انواع فرصتهایی که برای جذب توریسم داخلی تدارک دیده اند امکاناتی را نیز برای استفاده گردشگران مسلمان فراهم کرده اند. به عنوان مثال در پروازهای هوایی صنعت گردشگری حلال از سرو الکل و گوشت خوک و امثال آن برای این دسته از گردشگران مسلمانان اجتناب می شود و در بسیاری از هتلهای بین المللی با آموزشهای انجام شده در خصوص ذبح شرعی غذای حلال ارائه می کنند. همچنین در این هتلها مردان و زنان میتوانند در بخش بانوان و آقایان اقامت کنند و یا به استخرهای جداگانه بروند.

 

حتی یک شرکت سنگاپوری در راستای توسعه «گردشگری حلال» اقدام به ارائه گواهینامه ویژه سرو غذای حلال و ارائه امکانات اقامتی ویژه مسلمان به رستورانها و هتل های این کشور در قالب یک وب سایت کرده است و تایلند نیز بیکار نمانده و با برگزاری کنفرانس گردشگری حلال در شهر پوکت خودگام موثری در توسعه گردشگری حلال در این کشور برداشته است .

درآمدزایی گردشگران حلال تا 10 درصد بیشتر از گردشگران عادی است

مسأله اسلام‌هراسی که در کشورهای غربی شیوع زیادی دارد، بسیاری از گردشگران مسلمان را واداشته تا به دنبال مقاصد جدید باشند.  بنابراین گردشگری حلال به عنوان بخش مهمی از گردشگران اسلامی که ۱۰ درصد کل بازار گردشگری جهان را به خود اختصاص داده است، تاکنون رشد زیادی داشته و درآمد خوبی برای کشورهای غربی به ارمغان آورده است.

طبق گزارش‌های موسسات بین‌المللی اروپایی از جمله «یورو مونیتور» و سایت تخصصی گردشگری اسلامی و همچنین مجموعه هتل‌های «ریزیرور» بلژیک، بازار گردشگری حلال سالانه ۲۰ درصد (۵ برابر دیگر بخش‌ها) رشد خواهد داشت.

«عبدالحمید ایوانز»، رییس انجمن گردشگری حلال در مالزی در این‌باره گفت: بخش گردشگری حلال و سرمایه‌گذاری اسلامی بزرگ‌ترین تحولی است که صنعت گردشگری جهان طی چند سال آینده شاهد آن خواهد بود.

این در حالیست که متوسط درآمدزایی هر گردشگر مسلمان ۱۰ تا ۵۰ درصد از یک گردشگر عادی بیشتر است. مثلا عربستانی‌ها سالانه حدود ۶٫۷ میلیارد دلار و اماراتی‌ها بیش از ۴٫۹ میلیارد دلار در سفرهای خارجی خود هزینه می‌کنند و این می‌تواند یک بازار مطمئن و پرسود برای سرمایه‌گذاران گردشگری باشد و  طبق تحقیقی که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، ترکیه از نظر تطبیق با گردشگری اسلامی در جهان رتبه سوم را گرفته و کشور مالزی در جایگاه اول قرار دارد. در سال ۲۰۱۳ این کشور ۱٫۳ میلیون گردشگر مسلمان داشته است که این تعداد نسبت به سال قبل ۵۴ درصد رشد داشته است.

حجم سود گردشگری حلال تا سال 2020 به 192 میلیارد دلار

گزارش های جدید صادر شده از سوی موسسه تحقیقاتی عربستانی« داینر استاندارد»، از موسسات وابسته به سازمان کنفرانس اسلامی؛ در مورد میزان سود توریسم حلال و سودهایی که از خریدهای گردشگردان مسلمان عاید کشورها می شود، نشان می دهد این سود در سال 2012 به 102 میلیارد دلار رسید و انتظار می رود تا سال 2020 به بیش از 192 میلیارد دلار افزایش یابد.

این موسسه تحقیقاتی در گزارش خود می گوید: در جهان حدود یک میلیارد و 800 میلیون مسلمان زندگی می کنند که روز به روز به تعداد آن ها افزوده می شود و انتظار می رود تا سال 2025 به یک سوم جمعیت کل جهان برسند این در حالی است که توریست های مسلمان اغلب به شکل مجموعه ای و در قالب خانوار مسافرت می کنند به همین دلیل بسیاری از کشورهای گردشگرپذیر که به این موضوع پی برده اند سعی در افزایش سهم خود در پذیرایی از این گردشگران کرده اند.

گردشگری حلال از نوع ایرانی

این در حالی است که ایران اسلامی به عنوان یکی از کشورهایی که دارای بهترین پتانسیل های موجود در این زمینه است از حدود 8 سال پیش  تلاش کرد به این بازار بسیار پررونق گردشگری وارد شده و سهمی از آن را به خود اختصاص دهد در آن زمان مسئولان وقت سازمان میراث فرهنگی  رونق «گردشگری حلال» را یکی از اولویت های کاری این سازمان عنوان کرده و گفتند: «هماهنگی هایی با رهبر «شیعیان خوجه» که بیشتر اهل کشورهای آفریقایی هستند ولی محل اقامت آنها در کشورهای اروپایی و آمریکایی است، برای راه اندازی تورهای گردشگری حلال و بازدید آثار تاریخی فرهنگی و مذهبی ایران صورت گرفته است.»

اما حسین ذوالفقاری، استاد دانشگاه می گوید: «باید پرسید منظور از گردشگری حلال چیست؟ رونق گردشگری حلال در ایران نمی تواند منطقی باشد چون ایرانیان اصول حلال را در همه جای کشور رعایت می کنند و یکی از معدود کشورهای مسلمانی هستیم که به طور رسمی رفتارها و سرو غذاهای غیرمتعارف نداریم.»

وی با اعلام اینکه طرح گردشگری حلال در ایران کارآمد نیست ادامه می دهد: «به عنوان مثال در رستورانها و هتلهای ایران مشروبات الکلی و گوشت حیوانات حرام گوشت سرو نمی شود بنابراین رونق گردشگری حلال در ایران نمی تواند منطقی باشد چون ایرانیان اصول حلال را در همه جای کشور رعایت می کنند.»

این کارشناس گردشگری می گوید: «مگر نه آن است که همه چیز در ایران طبق اصول حلال رعایت می شود پس دیگر برنامه ریزی برای اجرای این ایده چه معنی می دهد؟ از سوی دیگر گردشگران وارد هر کشوری که می شوند به فرهنگ آن کشور احترام می گذارند بنابراین گردشگران خارجی هم با فرهنگ ما همقدم می شوند و همانطور که ما در رستورانهایمان از گوشت حرام استفاده نمی کنیم آنها نیز همین کار را می کنند.»

گردشگری حلال در ایران نیازمند معرفی جهانی

محمد حسن کرمانی، رئیس هیات مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی ایران ضمن تاکید بر اسلامی و حلال بودن اساس گردشگری ایران نیز دراین ارتباط می گوید: «ایران در استفاده از برند حلال پایبندتر از کشورهای دیگرعمل کرده است.»

 

وی ضمن گمنام بودن ایران به عنوان مقصد گردشگران حلال از زاویه دیگری به موضوع رونق گردشگری حلال اشاره می کند و می گوید: «رونق گردشگری حلال در ایران می تواند به این معنا باشد که در این حوزه باید اطلاع رسانی شود. یعنی در بازارهایی که برند گردشگری حلال برای گردشگران آنها مهم است باید تبلیغات وسیع درباره رعایت اصول حلال در ایران و دیدنی هایش انجام شود تا کم کم با توجه به وجود زیرساخت های مناسب در این زمینه شاهد رشد و توسعه گردشگری حلال در کشورمان ایران اسلامی باشیم.

 

 

 


 
 
اتفاقی است که افتاده!
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٠
 

یادداشت

نویسنده: عماد عزتی

عصر ارتباطات است و دوران حضور گسترده خبرنگاران در محافل خبری رسیده و پوشش اخبار مربوط به رویدادهای مختلف جهان نیاز هر نوع پیشرفتی در گوشه و کنار دهکده جهانی است . به همین دلیل اکثر دولتمردان و فعالان عرصه اقتصاد سعی در بکارگیری این امتیاز برای پیشبرد اهداف و به ثمررساندن پروژه های خود هستند.

بسیاری معتقدند بدون استفاده از قدرت رسانه ها نمی توان هیچ سیاستی را به نتیجه رساند و بسیاری از رخدادهای سیاسی و اقتصادی فعلی جهانی هم دست پروده حضور گسترده همین گروه بوده است. اما ظاهرا مسئولان سازمان میراث فرهنگی کشورمان در این زمینه کمی متفاوت می اندیشند و زیاد به استفاده از قدرت رسانه ها اعتقادی ندارد، آنهم زمانی که سیاست های دولت یازدهم مبنی بر توسعه درآمدهای حاصل از صادرات نامرئی است!

همه می دانیم یکی از راههای رشد و تعالی صنعت گردشگری یا همان صادرات نامرئی خودمان، معرفی و البته توجه ویژه به داشته های تاریخی و طبیعی و مذهبی کشورمان است تا بتوانیم به واسطه آن و آشنایی دیگران با جاذبه های ایران باستانی برایشان با ایجاد تقاضایی گسترده بازاری پررونق دست و پا کنیم. این در حالی است که برای رسیدن به این هدف هیچ وسیله یا ابزاری بهتر از ظرفیت رسانه ها نیست . این درحالی است که  اکثر فعالان عرصه گردشگری معتقدند بدون استفاده از ظرفیت و پوشش رسانه ها نمی توان به آینده این صنعت در هیچ نقطه ای از جهان امیدوار بود.

شاید این موضوع یعنی معرفی جاذبه های گردشگری یا دیدنی های طبیعی برای کشورهای توسعه یافته در صنعت گردشگری زیاد مهم جلوه نکند اما ایران که با سیاستی جدید علاوه بر توسعه زیرساخت های گردشگری خود باید با سیاه نمایی دیگران هم مبارزه کند نباید به این امتیاز رسانه ها بی توجه بوده و نسبت به اصحاب رسانه بی تفاوت باشند.

اگرچه همواره مسئولان سازمان میراث فرهنگی از همکاری گسترده با رسانه ها برای معرفی جاذبه های کشورمان سخن گفته و می گوید اما اتفاقی که در سالروز حادثه ناگوار زلزله برای اصحاب رسانه افتاد لرزه ای بر پیکره رسانه ها  انداخت و تلنگری بود به این موضوع که واقعا جایگاه اصحاب رسانه در صنعت گردشگری ما کجاست و چرا نمی توانیم از این امتیاز ویژه یعنی مخابره اخبار صحیح و دقیق به دیگر نقاط جهان با استفاده از خبرنگاران دلسوز و البته متخصص در این زمینه استفاده کنیم؟ سئوالی که از سوی روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی که در واقع میزبان حضور خبرنگاران برای پوشش خبری «نشست علمی بم و یکدهه تجارب میراث فرهنگی» و حضور ریاست سازمان در مراسم سالروز این اتفاق بود اینگونه پاسخ داده شد «اتفاقی است که افتاده»!!!