صندوقچه

درود بر همه دوستان، من خبرنگار اقتصادی و گردشگری هستم با توجه به رشته تحصیلی و همچنین علاقه خودم سعی می‌کنم مطالب اقتصادی و گردشگری نوشته شده توسط خودم را برای مطالعه شما بزرگواران منتشر کنم.

مشت نشانه خروار است
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۸:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٩
 

مدت هاست بحث حفاظت از میراث تاریخی و اماکن باستانی کشورمان در تمام محافل دولتی بخصوص در جلسات چندین ساعته سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری مطرح می شود و راهکارهایی کوچک و بزرگ برای آن اندیشیده شده است اما خروجی چه بوده و روند کار چیست؟

شاید بدون توجه به اینکه این میراث در صورت نابودی هرگز جایگزین نخواهند شد همیشه به اخبار مربوط به تخریب آنها می نگریم و با آروز سالم ماندنشان گاهی اوقات فقط آهی از ناراحتی می کشیم اما واقعا همین کافی است یا اینکه باید بیش از گذشته به فکر حفظ وحراست این آثار که نمادی از تمدن چندین هزار ساله کشورمان هستندباشیم.

شاید سال های گذشته فکر می کردیم تخت جمشید به عنوان نمادی از محوطه های باستانی ایران همانطور که چند هزار سال مقاومت کرد و به ما رسید بازهم مقاومت می کند به نسل های بعدی خواهد رسید اما همین بی توجهی و شعارهای بدون عمل بسیاری از مسئولان هنگام ساخت سدی نزدیک به این شاهکار تاریخی ایران تلنگری بود به علاقمندان میراث باستانی کشورمان که این چنین نیست و تمدن تاریخی ایران فدای توسعه ای بدون برنامه شده است. اما ظاهرا این گل سرسبد باستانی کشورمان همواره در خطر است و نمی توان فقط از میان روزنه های خاک نگران آن بود بلکه اینبار تهدیداتی جدی از سوی آسمان به جانش افتاده است .

نزولات جوی که همیشه باعث مسرت و شادی مردم بود و حکایت از برکت داشت هم اکنون به بلایی آسمانی برای این منطقه باستانی تبدیل شده است اما نه به خودی خود بلکه با دخالت انسان، چون برکات خداوند در ذات پاک و زندگی بخش هستند اما اینبار این اسیدی انسانی است که نزولات آسمانی را آلوده کرده و بر فرق سر تخت جمشید به عنوان نمادی از تمدن ایران زمین می کوبد تا اینکه بالاخره استقامت و ایستادگی ستونهایش درهم شکسته و سر تعظیم در مقام بی تدبیری ما برزمین فرودآورند.

آلاینده های شیمیایی ای که از مجتمع پتروشیمی نزدیک این سایت باستانی ایجاد شده و همواره مثل خوره به جان ستون های باستانی تخت جمشید افتاده است و به شکلی نگران کننده به پی آنها هجوم برده است در حالی که اگر واقعا مسئولان دغدغه ای در زمینه حفظ این آثار داشتند می توانستند با برنامه ریزی و مدیریتی دقیق به آن بپردازند نه اینکه بودجه ای دریافت شود و حاصلی درپی نداشته باشد.

 اینطور که اگر به ترتیب قرار گرفتن کلمات در نام سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کمی با دقت بنگریم اولویت اول این سازمان در حفظ و حراست از میراث فرهنگی و تاریخی گذشتگان ماست بنابراین سئوال اصلی اینجاست حالاکه حال و روز تخت جمشید به عنوان گل سرسبد باستانی کشورمان اینطور است چه انتظاری درباره دیگر آثار باستانی که کمتر شهرت دارند می توانیم داشته باشیم؟ چون به قول معروف می گویند مشت نشانه خروار است.