صندوقچه

درود بر همه دوستان، من خبرنگار اقتصادی و گردشگری هستم با توجه به رشته تحصیلی و همچنین علاقه خودم سعی می‌کنم مطالب اقتصادی و گردشگری نوشته شده توسط خودم را برای مطالعه شما بزرگواران منتشر کنم.

نساجی را برای مدتی معاف از مالیات کنیم
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۸/٤
 

امیرقدیمی نژاد، مسئول اتحادیه بنکداران و طاقه فروشان

بیشترین واردات از چین در رتبه اول و پس از آن کره جنوبی و تایوان و ترکیه صورت می‌گیرد

تمام پارچه‌ای که وارد می‌شود مقداری هم مصرف خانگی دارد مثل پرده‌ و ملحفه

در ایران می‌توانیم تولید داشته باشیم که در صورت حمایت شود بطور کلی نساجی باید مورد حمایت قرار بگیرد چون اکنون نه تنها مورد حمایت قرار نمی‌گیرد بلکه مورد هجمه ناعادلانه برخی مسئولان و قوانین نیز قرار گرفته است به همین دلیل رکود و مشکلات اقتصادی باعث از بین رفتن فرصت‌های عمده اشتغالزایی در این زمینه شده است.

مهمترین نکته‌ای که امروز باعث بروز مشکلات اقتصادی در صنعت نساجی ایران شده موضوع مالیات بر ارزش افزوده است البته نه به این صورت که این صنف علاقه‌ای به پرداخت مالیات بر ارزش افزوده نداشته باشد اما نباید فراموش کنیم اکنون درگیر مشکلات اقتصادی و رکود قابل ملاحظه‌ای در این صنف هستیم که اگر واقعا دولت تصمیم به حمایت از آن دارد بهترین راهکار این است که برای مدتی محدود از موضوع مالیات بر ارزش افزوده صرفنظر کرده و تا جان گرفتن صنف اجرای آن را برای صنف یاد شده به تعویق بیاندازد و پس از آن دوباره شرایط عادی و مالیات بر ارزش افزوده را برای صنف نساجی درنظر بگیرد.

امروز دشمن اقتصاد نساجی ایران چین و ترکیه است که محصولات متعددی را در حجم غیر اصولی روانه بازار ایران می‌کند بنابراین اگر واقعا قصد حمایت از این صنف را داریم باید به نوعی برنامه‌ریزی کنیم تا صنف نساجی توان مقاومت و ایستادگی در این بازار پر از فراز و فرود را داشته باشد.

بنابراین تنها راه این است که چگونه جلوی ورود محصولات خارجی را بگیریم و تولیدات خودمان را با قیمتی قابل قبول و رقابتی البته با کیفیت بالا روانه بازار کنیم اولین گام برای رسیدن به هدف حذف مالیات بر ارزش افزوده است.

امروز نرخ تولید در صنف نساجی و پوشاک آنچان بالاست که حتی واردات در اقصی نقاط جهان می‌تواند مقرون به صرف خریداران باشد و متقاضیان خاص خود را جذب می‌کند .

درباره مواد اولیه همه مواد موجود است اما توان مدیریت این مواد برای رسیدن به محصول نهایی را نداریم درحالی که باید برای رسیدن به تولیدی مناسب در ابعاد مختلف (از نظر اقتصادی، کیفی و حجم تولید) باید مدیریت را تغییر دهیم.

اشتغالزایی در صنعت تولید پارچه اگر بخواهیم علمی و اصولی صحبت کنیم بسیار بالاست به صورتی که براساس آمارهای علمی و بین المللی صنعت نساجی پس از صنعت مواد غذایی باعث رشد اقتصادی آن کشور شده است در کشور ما نه تنها اصناف مخصوص صنعت نساجی مورد حمایت قرار نمی‌گیرد بلکه مورد هجمه‌ سنگینی از قوانین غیر اصولی به عنوان مانع تولید قرار می‌گیرد.

امروز دریافت وام برای واحدهای تولیدی صنعت نساجی باتوجه به قیمت‌های فعلی مقرون به صرفه نیست چون اگر واحدی تصمیم به دریافت وام بالای 50 میلیون تومان داشته باشد باید مدارک و مستندات خود را به بانک ارایه نماید که یکی از آنها فاکتورهای خرید است و اگر قرار است این فاکتور مورد تایید بانک قرار گیرد باید ابتدا در وزارت دارایی تایید شود که این یعنی پرداخت مالیات و عوارض حالا همین امر به عنوان تامین منابع برای متقاضی را که هزینه شده است با سودهای بالای بیست و پنج درصدی بانک‌ها جمع کنید درخواهید یافت بطور کلی دریافت وام برای واحدهای تولیدی هیچ امتیازی نیست و نمی‌تواند به رفع مشکلات اقتصادی آنها کمکی بکند بلکه باعث افزایش هزینه‌هایشان خواهد بود. بنابراین اینکه بانک‌ها وام می‌دهند یا خیر اصلا موضوع نیست موضوع اصلی تامین منابع مالی ارزان قیمت برای واحد های تولید است.

صنایع نساجی ایران در مقایسه با کشورهای دیگر مثل ترکیه واقعا مورد بی‌مهری مسئولان دولتی قرار گرفته است به این صورت که هفته‌گذشته اتحادیه نساجان ترکیه در ایران نمایشگاهی دایر کرده بود تا برای ایجاد شرایط همکاری با متقاضیان ایرانی و فروشندگان گام بردارد در پرسشی در این زمینه از آنها پرسیدیم امتیاز دولت برای شما چیست؟ مسئول اتحادیه در پاسخ گفت «بطور کلی دولت وزیر را ملزم به تامین نیازهای صنعت نساجی کرده است و اگر این وزیر نتواند نیازهای اصولی صنف یاد شده را تامین نماید بخش خصوصی توان سئوال کردن از وی را داشته که زمینه برکناری آن فراهم خواهد شد، از این رو همه مسئولان دولتی موظف به حمایت از صنعت نساجی ترکیه شده‌اند.» حالا خودتان مقایسه کنید آیا تولید کنندگان ایرانی امکاناتی در اختیار دارند؟ یا اینکه همواره مشغول ارایه راهکارهای غیر اصولی و جلسات بی‌پایان و بی حاصل هستیم. این درحالی است که سیاست‌‌های حمایتی ترکیه برای کارخانجات تازه تاسیس حمایت مالی و معافیت‌های گمرکی و مالیاتی است البته برای یک دوره تنفس و قوت گرفتن تولید در این صنف؛ درحالی که در کشورمان هنوز کارخانه‌ای به تولید نرسیده ابتدا موضوع مالیات و بیمه تامین اجتماعی گریبانگیرش خواهد شد تا اینکه بالاخره سرمایه‌گذار ممکن است از خیر فعالیت اقتصادی خود بگذرد.

درباره آمار تعطیلی واحدهای تولیدی فقط به این بسنده می‌کنم که وقتی مسئولیت اتحادیه را برعهده گرفتن این اتحادیه 7000 واحد عضو داشت و اکنون که سه سال از آن تاریخ گذشته نزدیک به نیمی از آنها تعطیل شده‌اند یا تغییر کاربری برای فروش پوشاک خارجی وارداتی داده اند.