صندوقچه

درود بر همه دوستان، من خبرنگار اقتصادی و گردشگری هستم با توجه به رشته تحصیلی و همچنین علاقه خودم سعی می‌کنم مطالب اقتصادی و گردشگری نوشته شده توسط خودم را برای مطالعه شما بزرگواران منتشر کنم.

چینی؛ صنعتی دربند قوانین غیر اصولی
نویسنده : عماد عزتی خراسانی - ساعت ٤:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/٢٢
 

نویسنده: شیدا رمزی

کمی به اطراف خود نگاه کنید هرچند در قرن حاضر بسیاری از محصولات مورد نیاز ما از پلیمرها ساخته شده‌اند اما هنوز هم ظروف و مصنوعات تولید شده با چینی در زندگی ما سهم قابل توجهی به خود اختصاص داده است و برای اینکه بتوانیم خوراکی بهداشتی داشته باشیم و در سلامت کامل غذا میل کنیم به آنها وابسطه شده‌ایم چون ظروف چینی علاوه بر زیبایی بسیار بالایی که می‌توانند داشته باشند می‌توانند از نظر بهداشتی نیز بسیار پراهمیت باشند.

بطور کلی ظروف چینی اگرچه در برخی از مصنوعات کاملا هنری و دارای ارزش غیرقابل توصیفی است اما در بخش استفاده‌های روزمره می‌توان به خوبی روی آن حساب ویژه‌ای باز کنیم و این جایگاه توانسته کشورهایی چون کشور ایران، چین، آلمان، ژاپن، فرانسه، اسپانیا ، ایتالیا ، کره جنوبی و ترکیه را به صادرکنندگان عمده چینی به دیگر نقاط جهان تبدیل کند تا بتوانند منافع اقتصادی قابل توجهی نیز برای خود دست و پا کنند درحالی که ایران علی‌رغم جایگاه مناسبی از نظر توان تولید و همچنین امتیازات ویژه‌ای چون دردسرس بودن بخش عمده‌ای از مواد اولیه و انرژی ارزان قیمت نتوانسته جایگاه خود را حفظ و در دیگر نقاط جهان بدرخشد به صورتی که امروز می‌توانیم بگوییم صنعت تولید چینی ایران در بند قوانین غیر اصولی بوده و هر روز کوچک‌تر از روز قبل به راهش ادامه می‌دهد.

همانطور که قبلاً ذکر شد کشور چین زادگاه چینی است و حدود 80% از کل تولید جهانی را به خود اختصاص داده است و ایران حدود 5% تولید جهانی را دارد.  این درحالی است که عمده دیگر تولیدکنندگان ظروف چینی جهان به جز کشور چین شامل کشورهای اروپائـی آلمان، فرانسه، انگلستان، لهستان، اسپانیا و... و در آسیا کشور ژاپن، کره جنوبــی حدود 15% سهم جهانی را در سبد تولیدات خود قرار داده‌اند بنابراین، باتوجه به اینکه اعداد تولید ناخالص داخلی، حجم مبادلات جهانی و سایر ارقام اقتصادی کشورمان کمتر از نیم درصد جهانی است و رقم 5% تولید سهم جهانی ظروف چینی عدد بسیار با اهمیت و جالبی است که باید آن را جدی گرفت.

  • مسئولان جاده صاف‌کن تولید باشند

احمد رحمانی، رئیس اتحادیه چینی، بلور و لوستر بااشاره به ضرب‌المثل «هنر نزد ایرانیان است و بس» به خبرنگار ما گفت:با توجه به ترجمه و معنی دقیق این ضرب المثل و توانمندی موجود درباره تولید چینی چه به صورت صنعتی و چه به صورت هنری تولیدات ایران در بسیاری از کشورها خوش‌درخشیده و قابل اعتمادهستند.

رحمانی در ادامه به موضوع اهمیت صادرات در این صنعت تاکید کرد و افزود: بطور کلی صادرات در همه صنایع مهم و تعیین کننده است به صورتی که بایدهمواره تولید صادرات محور را در دستور کار خود داشته باشیم درحالی که امروز سمت و سوی حرکت تولید در کشورمان صحیح نیست و نمی‌توان در جهت افزایش صادرات حرکتی داشته باشیم چون علاوه بر مشکل تحریم‌های این قوانین غیراصولی کشورمان در زمینه حمایت از تولید است که دست وپای تولید را بسته و اجازه گسترش را به واحدهای تولیدی ایران نمی‌دهد.

رئیس اتحادیه چینی، بلور و لوستر درباره جایگاه مسئولان و دولت در صنعت کشورمان تصریح کرد: در تمام دنیا مرسوم است که مسئولان جاده صاف کن تولید باشند اما در کشورمان در عین حال که تکنولوژی، تخصص و منابع را در اختیار داریم تولید کنندگان به دلیل نبود زیرساخت‌های مناسب و هماهنگ تولید نمی‌توانند در زمینه تولید گام موثری بردارند و همیشه در تنگنا قرار دارند. به عنوان مثال امروز برخی از تولید کنندگان ظروف چینی و محصولات مشابه آن با بالاترین کیفیت و قدرت رقابت با بهترین برندهای اروپایی محصول تولید می‌کنند اما در چرخه اداری و البته موازی‌کاری‌های غیراصولی ارگان‌های مختلف نمی‌توانند رقابت قابل توجهی در بازارهای بین المللی یا حتی بازارهای داخلی داشته باشند.

وی گفت: قوانین مربوط به تولید و صادرات در ایران همواره بدون کارشناسی و با دید برخی مدیران غیرآگاه به موضوع تولید درحال تغییر هستند به صورتی که تولید کننده در ایران به عنوان بی‌پناه‌ترین عنصر جامعه شناخته شده است و همه ارگان‌ها به دنبال سهم‌خواهی از صنعت و تولید هستند درصورتی که همه کشورهای صنعتی و موفق معادله را برعکس کرده‌اند و این تولید کننده است که تعیین کننده سیاست‌ها بوده نه اینکه درگیر چرخه غیر اصولی اداری گرفتار شده باشد. بنابراین نباید با حرف‌زدن و برگزاری جلسات غیر اصولی به دنبال توسعه صادرات باشیم بلکه اهل فن و مدیران با تجربه باید سمت و سوی تولید را تعیین کنند.

این مقام صنفی به فرمایشات مقام معظم رهبری درباره خام فروشی اشاره کرد و گفت: همانطور که رهبر معظم انقلاب به کاهش خام فروشی تاکید کردند در این صنف هم اگر تولید حمایت شود زمینه کاهش خام فروشی کاهش قابل ملاحظه‌ای را تجربه می‌کند درحالی که امروز همه امکانات را  چه از نظر مواد اولیه، تکنولوژی و تخصص را در اختیار داریم ولی معادن (سیلیس، کربنات و ...) ما که تامین کننده ماده اولیه تولید چینی هستند موادمعدنی را خام به دیگر کشورها فروخته و دوباره محصولات با ارزش افزوده بالا وارد ایران می‌شود یا در مورد انرژی همین موضوع را تجربه می‌کنیم.

رئیس اتحادیه چینی، بلور و لوستر تصریح کرد: اگر به گونه‌ای برنامه ریزی کنیم که کارخانجات تولیدی چینی ایران چه در بخش صنعتی و چه در بخش سنتی فعالتر عمل کنند موضوع خام فروشی به حداقل در معادن مربوط می‌رسد چون تقاضای خرید در بخش‌های معمول و هنری چینی دهکده جهانی آنچنان است که ظرفیت تولید کیفی بالای ایران می‌تواند سهم قابل ملاحظه‌ای از بازار را در اختیار گیرد. به عنوان مثال اگر گردشگری ما رونق داشته باشد چینی‌های هنری ایران می‌توانند در سطح بین المللی حرف اول را بزنند و رونقی غیرقابل تصور در اقتصاد کشورمان به ارمغان آورند.

رحمانی بزرگترین آفت تولید صنایع چینی را در کشورمان تکروی‌های موجود دانسته و گفت: تولید کنندگان به دلیل اینکه هیچ امیدی به حمایت از سوی مسئولان ندارند به تکروی‌ در بازارهای هدفشان اقدام می‌کنند که این مشکل علاوه بر افزایش هزینه‌های آنها می‌تواند خطراتی برای سرمایه‌هایشان به همراه داشته باشد به عنوان مثال برخی از تولیدکنندگان لوسترما که درترکیه سرمایه‌گذاری کرده یا صادراتی داشتند چون هیچ حمایتی از سوی دولت از آنها نشد متاسفانه زیان‌های هنگفتی را تجربه کردند درحالی که دیگران از تولیدکنندگان خود حتی در بازارهای هدفشان با تمام توان حمایت می‌کنند تا آسیبی نبینند.

به اعتقاد این مقام صنفی اهمیت تشکیل گروه‌های صنعتی بزرگ در این صنف آنچنان است که می‌تواند زمینه رقابت‌پذیری تولیدات ایرانی را در بازارهای هدف فراهم کنند به عنوان مثال این موضوع در حضور نمایشگاهی تولیدکنندگان ایرانی یا حتی شناسایی بازارهای هدف کاملا صدق کرده و می‌تواند کمکی شایان به ارسال محصولات کشورمان پس از رفع تحریم‌ها باشد.

  • نیازی نیست دولت اشتغالزایی کند

در همین حال وحید اصفهانی، مدیر تولید یکی از برندهای معتبر چینی ایران با اشاره به فعالیت 30 درصدی واحدهای تولیدی چینی به فرصت امروز گفت: با توجه به موضوع اشتغالزایی مناسب درزمینه کارخانه‌های تولید چینی که امروز تقریبا 10 هزار نفر به صورت مستقیم و افراد بی‌شماری به صورت غیر مستقیم در آن دخیل هستند اگر واحدهای تولید با ظرفیت کامل کارکنند این میزان اشتغالزایی فعلی تقریبا سه برابر خواهد شد که به عقیده من به جای اینکه دولت خود درگیر تولید شغل باشد اگر فضای کسب و کار کارخانجات را فراهم کند دیگر نیازی نیست وارد موضوع شود.

این فعال صنفی در ادامه تصریح کرد: امروز مشکلات اقتصادی و معضلات موجود در زمینه قوانین کار و سرمایه‌گذاری بسیاری از واحدهای تولیدی را زمینگیر کرده است و رکود موجود نیز عاملی مضاعف در این بین شده است به صورتی که بسیاری از واحدهای بزرگ تولید کننده چینی ایران یا تعطیل شده‌اند و یا اینکه امروز تنها با نزدیک به 30 درصد از توان تولید خود فعالیت می‌کنند و انبارهایشان مملو از کالا شده است.

اصفهانی در ادامه به موضوع ارزش افزوده سرمایه گذاری در این صنف تاکید کرد و توضیح داد: هیچ کشوری باید براساس خام فروشی برنامه‌ریزی کند چو حتی اگر فعالیت گسترده تجاری و صادرات به صورت خام فروشی داشته باشیم بازهم در حال تجربه زیان اقتصادی خواهیم بود به عنوان مثال در این صنف تقریبا 50 درصد از هزینه‌ تولید مربوط به تامین مواد اولیه است بنابراین حالا که بخش عمده‌ای از مواد اولیه را در کشورمان در اختیار داریم به جای اینکه این 50 درصد را از دست بدهیم بهتر است با تولید محصول با کیفیت ایرانی آن را به اقتصادخودمان هدیه دهیم این درحالی است که بطور کلی در تولید نیز می‌توانیم تقریبا 30 درصد دیگر هم تجربه ارزش افزوده داشته باشیم.

وی با اشاره به امتیازهای موجود ایران در تولید صنعتی چینی تصریح کرد: ایران دارای معادن بزرگ، انرژی ارزان قیمت، پرسنل متخصص با حقوق ارزان و از همه مهمترین خطوط حمل و نقل قابل اعتماد دریایی، زمینی و هوایی دارای بالاترین امتیاز در زمینه سرمایه‌گذاری تولید چینی است اما متاسفانه به دلیل برخی موانع قانونی و همچنین نبود حمایت از تولید کننده برخی از سرمایه‌گذاران بین المللی مثل آرکوپال علی‌رغم اینکه برای مدتی بازار ایران را برای سرمایه‌گذاری بررسی کردند اما در نهایت در امارات سرمایه گذاری کردند درحالی که اگر این شرکت در ایران سرمایه‌گذاری کرده بود نه تنها زمینه اشتغالزایی مناسبی را برای ایران به ارمغان آورده بود بلکه زمینه ورود تکنولوژی را برای کشورمان به همراه داشت.

به عقیده این فعال صنفی، تولید کننده در ایران هیچ جایگاه قانونی ندارد بلکه دیگران صرفا برای او تصمیم می‌گیرند و تولید کننده موظف به اجرای قوانین غیر اصولی دیگران است به عنوان مثال درباره دستمزدها دولت تصمیم می‌گیرد، مالیات را دولت دریافت می‌کند درحالی که خود دولت ادعا کرده رکود سنگینی در بازار وجود دارد یا اینکه اگر واحدی موفق صادرات شود ارگان‌های دیگری از این تولید کننده که با هزاران دردسر موفق به یافتن مشتری شده سهم خواهی می‌کنند اما همه می‌گوییم باید از تولید حمایت کرد.

  • حضور در نمایشگاه زمینه بازاریابی

اصفهانی در مورد نحوه بازاریابی و فروش محصولات چینی در بازارهای هدف نیز معتقد است: بطور کلی بازاریابی محصولات چینی به دو بخش لوکس و معمولی تقسیم بندی می‌شوند که هرکدام دارای روش‌های متفاوتی از بازاریابی و تولید هستند اما از آنجا که کل محصول چینی ارتباط مستقیمی با سلیقه خریداران دارد بهترین روش این است که با شناسایی نیازها و خواسته‌های بازارهای هدف اقدام به تولید شود تا بتوان محصولات را در ابعاد گسترده و اقتصادی به فروش رساند درحالی که نوآوری و البته درنظر گرفتن مشتری‌های خاص را نیز باید مد نظر داشته باشیم.

وی در ادامه افزود: بخش دیگری که درباره فروش محصولات چینی است یکی از تعیین کننده‌ترین‌ها برای کارخانجات تولیدی است که مربوط به سفارش‌های عمده و سری به عنوان مثال برای هتل‌ها ، مراکز پذیرایی و واحدهای رستوران‌هاست این امر نیز می‌تواند به عنوان سفارش‌هایی قابل اعتماد و مناسب برای واحدهای تولیدی باشد اما ابعاد برخی از محصولات مورد نیاز این متقاضیان لزوما در بازارهای عادی اصلا مورد توجه و خرید قرار نخواهد گرفت بنابراین مسئولان طراحی و فروش باید با درنظر گرفتن نیازهای اینگونه خریداران سعی در یکی کردن سفارش‌ها به صورت سری داشته باشند تا بتوانند اقتصادی عمل کنند.

این مدیر تولید معتقد است بهترین راهکار بازاریابی داخلی یا خارجی در محصولات چینی حضور مداوم تولیدکنندگان در نمایشگاه‌هاست چون دقیقا این نمایشگاه‌ها می‌تواند نیازها و سلیقه بازار هدف را در اختیار تولیدکنندگان قرار دهد اما این مهم برای بسیاری از تولیدکنندگان ایرانی غیر قابل دسترس است چون هزینه‌های مالی حضور در نمایشگاه‌ها بسیار سنگین است و رکود موجود و کمبود نقدینگی در مراکز تولیدی ایران این اجازه را به آنها نمی‌دهد. درحالی که کشورهایی مثل ترکیه و چین برای حضور شرکت‌‌های تولیدی خودشان در نمایشگاه‌های بین المللی دیگر کشورها یارانه پرداخت می‌کنند و آنها را تشویق به صادرات می‌کنند.

وی گفت: در مورد قیمت تمام شده محصولات که می‌تواند قدرت رقابت بسیار بالایی را به تولید کنندگان بدهد یکی از راهکارهایی که چین در پیش گرفته این است که یارانه صادرات 15 درصدی به تولید کنندگان خود می‌دهد بنابراین تولید کنندگان حتی حاضر هستند باقیمت تمام شده محصول آن را در حجم بسیار بالا صادر کنند چون همین 15 درصد می‌توان سود تضمین شده آنها از سوی دولت باشددرحالی که کشورمان نه تنها اینگونه امتیازها را به تولید کنندگان نداده بلکه همواره مشکلاتی در قوانین باعث ناتوانی از حضور تولید کنندگان شده است و مهمترین بحث مالیات و نوسان نرخ ارز است که اجازه برنامه‌ریزی را برای تولید کنندگان غیر ممکن کرده است.

به عقیده این فعال صنفی برخی از مسئولان برگزاری نمایشگاه‌های ایران این فرصت را فرصتی مناسب برای فعالیت اقتصادی خود دانسته و سعی می‌کنند با دریافت مبالغی غیر اصولی و کارشناسی از تولیدکنندگان منافع اقتصادی خودشان را درنظر بگیرند درصورتی که بسیاری از نمایشگاه‌های خارجی بدون دریافت حتی یک ریال هزینه برای تولید کنندگان داخلی کشور میزبان شکل خواهد گرفت یا اینکه اتحادیه‌های مربوطه با استفاده از امتیازهایی که در اختیار دارند هزینه‌ها را بااعتبارات دولتی پرداخت می‌کنند و فقط تولید کننده را برای حضور تشویق می‌کنند تا در مقابل دیگران دیده شود.

  • کیفیت محصولات ایرانی دربسیار موارد بالاتر از برندهای معتبر است

از سوی دیگر محمدعلی مرادی‌بیدهندی، مدیرعامل شرکت چینی تقدیس به اهمیت صادرات در صنعت چینی تاکید کرد و گفت: موضوع بازاریابی در صنعت تولید چینی یکی از مهمترین موارد تولید است که هیچ تولید کننده‌ای علاقه ندارد با توجه به سرمایه‌گذاری هنگفتی که انجام داده است بازاری را که برایش زحمت کشیده از دست بدهد اما متاسفانه به دلیل تحریم‌های یکجانبه غرب علیه ایران بسیاری از تولید کنندگان ایرانی از جمله «چینی تقدیس» بسیاری از بازارهای صادراتی خود را که سالها برایشان زحمت کشیده بود از دست داده و اکنون به بازارهای داخلی و به امید رفع تحریم‌ها روزگار سپری می‌کند.

بیدهندی به صادرات محصولات ایرانی به آلمان، ترکیه و کشورهای آسیای میانه اشاره کرد و توضیح داد: این بازارهای صادراتی به دلیل اعتمادی که به کیفیت محصولات ایرانی داشتند درب‌های وارداتی خود را برای ایران باز کردند به صورتی که آلمان که در بسیاری از موارد خود شناخته شده در صنعت چینی است با آزمایش‌هایی که در محصولات چینی تقدیس انجام داد؛ کیفیت آنها را حتی بالاتر از برند معتبر «روزنتال» اعلام کرد. بنابراین محصولات برندهای معتبر ایرانی دارای کیفیتی هستند که می‌توانند نظر خریداران خارجی را به خود جلب نمایند.

مدیرعامل چینی تقدیس درباره وابستگی صنعت تولید چینی ایران به خارج از مرزهایش گفت: براساس تکنولوژی تولید و شرایط اقتصادی حال حاضر جامعه جهانی صناع به یکدیگر وابسته اند اما این وابستگی درجاتی دارد که باید برای آن توجیحی داشته باشیم که صنعت تولید چینی هم از این قاعده مستثنی نیست حال اگر از موضوع تجهیزات و دستگاه‌های مورد نیاز بگذریم که وابسته به کشور چین و برخی از کشورهای اروپایی هستیم در زمینه مواد اولیه بین 30 تا 35 درصد کائولن و حدود 50 درصد فلدسپات مصرفی مورد نیاز صنایع تولید چینی را از خارج وارد می‌کنیم باقی موارد در کشورمان موجود است.

این فعال صنفی به اهمیت استفاده از تکنولوژی روز در این صنف برای موفقیت تصریح کرد: اکنون کارخانه‌هایی چون تقدیس، زرین، توس و پردیس کاشان دارای مدرن‌ترین خطوط تولید در ایران هستند که به همین دلیل امکانات تولیدی این واحدهای صنعتی به گونه‌ای است که می‌توانند در بازارهای اروپایی به خوبی خودنمایی کنند و هیچ جای نگرانی نداشته باشند اما واحدهایی که از خطوط تولید ساخته شده در کشور چین بهره‌می‌برند علاوه براینکه این خطوط تولید کارگربری بالایی دارد امکان رقابت بین المللی را از تولید کنندگان می‌گیرد چون کیفیت محصولات زیاد مناسب نخواهند بود. به عنوان مثال اکنون در چینی تقدیس با استفاده از کنولوژی اروپایی درحال تولید محصولاتی با طرح‌های فلزی طلا و پلاتین هستیم که می‌توان آنها را در مایکروفر قرار داد و مشکلی ایجاد نمی‌کنند یا اینکه با استفاده از تکنولوژی نانو لعابی به دست آورده‌ایم که می‌تواند میزان استفاده از شوینده‌ها را به حداقل رسانده و به سرعت تمیز شوند.

بیدهندی درباره ظرفیت تولید کارخانه‌های ایرانی تصریح کرد: براساس آنچه درکاخانه‌ها خطوط تولید نصب شده است و ظرفیت اسمی آن نشان می‌دهد امروز توان تولیدی ایران 85 هزار تن در سال است که همین ارقام جایگاه دوم پس از کشور چین را برای کشورمان در سطح بین الملل درزمینه توان تولید به ارمغان آورده است. این درحالی است که همین استانداردها تولید هر هزار تن را زمینه اشتغال 200 نفر اعلام کرده است .

مدیرعامل شرکت تقدیس با اشاره به هزینه 500 تا 600 میلیون تومانی ساخت قالب برای خط تولید گفت: برای بازاریابی بهترین روش این است که ابتدا با استفاده از روش‌های علمی نظرسنجی کرده و بتوانیم خواسته بازار هدف را به خوبی درک کنیم و پس از آن به تولید انبوه اقدام کنیم چون هزینه تولید قالب بسیار بالاست واگر دقیق نباشیم و محصولی را روانه بازار کنیم که مورد استقبال قرار نگیرد زیان قابل توجهی را تجربه می‌کنیم.

 

در همین حال عباسعلی قصایی رئیس هیات مدیره انجمن چینی ایران به فعالیت 8 واحد تولیدی در زمینه چینی کشورمان اشاره کرده و گفت: با توجه به سیاست‌های گذشته متاسفانه از 25 واحد تولیدی امروز تنها 8 واحد تولیدی مشغول به فعالیت هستند که امکان تولید حدود 50 هزار تن در سال را دارند.

قصایی درباره میزان مصرف داخلی کشورمان معتقد است، براساس اطلاعات موجود تقریبا 50 هزار تن نیز کشورمان مصرف محصولات چینی خواهد داشته که با توجه به فعالیت واحدهای تولیدی یاد شده و میزان تولید و مصرف اکنون ده هزار نفر فرصت شغلی ایجاد شده و ده ها هزار نفر هم به صورت غیر مستقیم در این صنف مشغول به کار هستند.

رئیس هیات مدیره انجمن چینی ایران به برابری صادرات و واردات چینی در ایران تاکیدکرد و افزود: با توجه به آمار رسمی که در اختیار داریم امروز نزدی که 5 هزار تن محصول در بخش‌های مختلف چینی وارد ایران می‌شود که به همین میزان هم محصولات مختلف چینی از ایران به کشورهای همسایه صادر شده است.

این مقام صنفی درباره نحوه تعیین قیمت محصولات گفت: بطور کلی 50 درصد از هزینه تولید را مواد اولیه دربر گرفته و با توجه به خط تولیدی که شرکت تولید کننده در اختیار دارد می‌تواند باقی هزینه‌ها را مدیریت کند اما این موضوع کاملا به سیستم مورد استفاده و نحوه مدیریت وابسته است که نمی‌توان ارقام دقیقی برای آن درنظر گرفت ولی آنچه مسلم است اینکه امروز قیمت‌گذاری در رقابت بسیاری سنگینی با محصولات کشور چین صورت می‌گیرد که متاسفانه دربسیاری از موارد مانع بزرگی برای تولیدکنندگان اکثر کشورها شده است.

قصایی با تاکید بر شرایط موجود اقتصادی کشورمان درباره سرمایه‌گذاری مورد نیاز یک واحد تولیدی با تکنولوژی قابل قبول به فرصت امروز گفت: اگر بخواهیم کارخانه‌ای با استانداردهای بروز و قابل قبول داشته باشیم نیازمند سرمایه گذاری 3 میلیون یورو و 100 میلیارد ریال برای هر هزار تن تولید در سال هستیم این درحالی است که برای سوددهی کارخانه در شرایط ایده‌ال باید یک دوره هفت ساره را درنظر داشته باشیم هرچند سوددهی در شرایط فعلی بسیار ناچیز است.

رئیس هیات مدیره انجمن چینی ایران در پایان افزود: مهمترین تهدیدی که امروز واحدهای تولیدی کشورمان را در این صنف را علی‌رغم تمام توانایی و امکاناتی که در اختیار دارند تهدید می‌کند واردات بی رویه از کشور چین است و کمبود نقدینگی به دلیل رکود بنابراین اگر تصمیم جدی یا سیاست‌های اصولی در این زمینه نداشته باشیم شاید واحدهای تولیدی موجود نیز با چالش مواجه شوند.